١٧ . الفقه المكمّل (ثلاثين كتابا) ، [١] ابومحمّد عبد اللّه بن مغيرة البجلى . اين محدّث از اصحاب اجماع و راويان موثّق كوفه و در شمار اصحاب امام كاظم عليه السلام است . [٢] وى زمانى ، از طرفداران واقفه بوده است ؛ امّا پس از مدتى از آن راه ، بازگشته است . [٣] او را نگارنده سى كتاب مى دانند كه از آن ميان ، كتاب الوضوء و كتاب الصلاة در دوران نجاشى ، شناخته شده است . [٤] ١٨ . الجامع ، احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى مولى سكونى (م ٢٢١ ق) . وى امام كاظم ، امام رضا و امام جواد عليهم السلام را ملاقات كرده و از خواص ياران ايشان بوده است . [٥] افزون بر ائمّه عليهم السلام ، بزنطى از شيوخى از اصحاب ائمّه نيز دانش ، آموخته است كه مى توان كسانى چون : عبد اللّه بن سنان ، حماد بن عثمان ، جميل بن دراج ، ابان بن عثمان و عاصم بن حميد را از آنان برشمرد . در فهرست شاگردان و راويان او نيز نام شخصيت هايى برجسته چون : ابراهيم بن هاشم قمّى ، حسين بن سعيد اهوازى ، احمد بن محمّد برقى ، حسن بن محبوب و على بن مهزيار به چشم مى خورند . [٦] به گفته منابع ، وى پس از درگذشت امام كاظم عليه السلام نخست در شمار قائلان به وقف قرار داشت ؛ امّا در پى مكاتبه اى با امام رضا عليه السلام به امامت آن حضرت ايمان آورد . [٧] رجاليان اماميه ، بر اعتبار بزنطى تأكيد كرده و او را در شمار اصحاب اجماع آورده اند . [٨]

[١] الذريعة ، ج ١٦ ، ص ٢٩٨ .[٢] رجال النجاشى ، ص ٢١٥ ؛ رجال الطوسى ، ص ٣٤٠ .[٣] اختيار معرفة الرجال ، ج ٢ ، ص ٨٥٧ .[٤] رجال النجاشى ، ص ٢١٥ .[٥] رجال الطوسى ، ص ٣٣٢ ، ٣٥١ ، ٣٧٣ .[٦] معجم رجال الحديث ، ج ٣ ، ص ٢٣ .[٧] همان ، ص ١٨ .[٨] اختيار معرفة الرجال ، ج ٢ ، ص ٨٣٠ .