حريز بن عبد اللّه السجستانى ، حماد بن عيسى و راوى كتاب عبيد اللّه بن ابى شعبة حلبى ، حماد بن عثمان است . علّامه تُسترى در ترجمه حماد بن عثمان مى نويسد : و كلّ سند فيه «حمّاد ، عن الحلبى» فالمراد بهذا [حماد بن عثمان] و كلّ سند فيه «حمّاد ، عن حريز» فالمراد به حمّاد بن عيسى ؛ فهذا راوى الحلبى و ذاك راوى حريز . [١] و يا عنوان محمّد بن الحسن ، بين تعدادى از راويان ، مشترك است ؛ ولى اگر در سند روايتى ، «محمّد بن الحسن ، عن على بن حسان الواسطى» ، قرار بگيرد ، مراد ، محمّد بن الحسن الصفار است ؛ زيرا او راوى كتاب على بن حسان الواسطى بوده است . [٢]

د . توجّه به قراين رجالى

يكى از راه هاى شناخت راوى مشترك ، مراجعه به كتب رجالى و ملاحظه بعضى از قراين و شواهد است . مثلاً نجاشى در ترجمه علىّ بن ابى حمزه بطائنى ، مى نويسد : «و كان قائد ابى بصير يحيى بن القاسم» . [٣] و در ترجمه عبد اللّه بن وضاح ، مى گويد : «صاحب ابا بصير يحيى بن القاسم كثيراً و عرف به» . [٤] بنا بر اين ، اگر در سند روايتى آمده باشد : «على بن أبى حمزة البطائنى ، عن أبى بصير» يا «عبد اللّه بن وضاح ، عن أبى بصير» ، مراد از ابى بصير ، يحيى بن القاسم

[١] قاموس الرجال ، ج ٣ ، ص ٦٥٢ و ٦٦٣.[٢] رجال النجاشى ، ص ٢٧٦ ، ش ٧٢٦.[٣] همان ، ص ٢٤٩ ، ش ٦٥٦ ؛ ص٣٦ ، ش ٧٣.[٤] همان ، ص ٢٩٥ ، ش ٥٦٠.