مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ١٤٣

إنْ أدْرَكْتِهِ ، وَيا طوبى لِمَنْ أدْرَكْهُ ؛ [١] اى اُمّ هانى ، چه سؤال خوبى كردى! اين فرزند آخر زمان ، مهدىِ اين خاندان (رسالت) است . براى او سرگردانى و غيبت است . گروه ها بدين سبب گمراه مى شوند و فرقه هايى هدايت مى يابند . خوشا به حال تو اگر او را دريابى و خوشا به حال هر كه او را دريابد !

٦ . اُمامة بنت أبى العاص (زوجة امير المؤمنين عليه السلام )

اُمامه ، دختر ابى العاص بن ربيع بن عبد العزى قُرشى عَبشمى (خواهرزاده حضرت خديجه) و مادرش زينب ، دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله بود و در زمان رسالت آن حضرت ، به دنيا آمد . پس از رحلت فاطمه عليهاالسلام ، طبق سفارش آن حضرت ، على عليه السلام با اُمامه ازدواج كرد و پس از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام ، مطابق فرمايش آن حضرت ، وى با نوفل بن حارث بن عبد المطلب ، ازدواج كرد . زبان امامه ، هنگام وفاتش سنگين شد و نمى توانست صحبت كند . حَسنين عليهماالسلامدر كنارش بودند كه جان به جان آفرين ، تسليم كرد . اين زمان ، مقارن سال پنجاه قمرى بود . [٢] رسول خدا صلى الله عليه و آله امامه را از كودكى ، بسيار دوست داشت تا حدّى كه در نماز هم او را بر گردن حمل مى كرد و در ركوع و سجود ، او را به زمين مى گذاشت . [٣] روزى پيامبر صلى الله عليه و آله به خانه آمد و دست بندى به همراه داشت . فرمود : «آن را به كسى مى دهم كه از همه برايم محبوب تر است» . (همسران) گفتند : به دختر ابوبكر بدهيد . پيامبر ، دختر ابى العاص از زينب را صدا كرد و دست بند را به دست او بست . عفونتى سفيد در چشم امامه بود كه حضرت ، آن را با دست خود تميز كردند . [٤] وى نوه رسول اللّه صلى الله عليه و آله