محتوا: اين روايت ، در تفسير آيه «وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ السَّمَاوَ تُ مَطْوِيَّات بِيَمِينِهِ» [١] و نفى دست جسمانى از خداوند است. منبع: شيخ صدوق ، اين حديث را در دو اثر التوحيد و معانى الأخبار ، از كلينى نقل مى كند. البته روايت مزبور ، در الكافى ، موجود نيست . التوحيد ، ص ١٦٠ و ١٦١ ؛ معانى الأخبار ، ص ١٤ . واسطه ميان صدوق و كلينى: در هر دو كتاب صدوق ، محمّد بن محمّد بن عصام الكلينى است. مقايسه اسناد صدوق و كلينى : اسناد ، در دو كتاب صدوق ، مشابه اند . شيخ صدوق ، در هر دو كتاب ، تصريح مى كند كه كلينى ، روايتش را از على بن محمّد معروف به علّان نقل مى كند.

روايت هفدهم

محتوا: روايت مفصّلى از امام هشتم درباره اختلاف داشتن اسماى مشترك خداوند با بندگان از حيث مقصود و نفى تشبيه معنوى خلق و خالق است. نام هاى عالم ، سميع و بصير ، از اين گونه نام هاست . منبع: الكافى ، ج١ ، ص١٢٢ ؛ التوحيد ، ص١٨٦ ـ ١٩٠ ؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج٢ ، ص١٣٢ ـ ١٣٥ . واسطه ميان صدوق و كلينى: در هر دو روايت ، على بن احمد بن محمّد بن عمران الدقّاق .

[١] سوره زمر ، آيه ٦٧ .