هنگامى كه كار بر برادرش سخت شد و او را چهار سال زندانى كردند ، كتاب هاى برادرش را كه بيش از ٩٤ جلد بود ، در گوشه اتاقى ، نگهدارى كرد . احاديث : كلينى ، به سند خود از حكم بن مسكين ، از سعيده و خواهرش (خواهران محمّد بن ابى عمير بياع سابرى) نقل كرده است كه گفتند : دَخَلْنا عَلى أبى عَبدِاللّه ِ عليه السلام فَقُلْنا : تَعودُ الْمَرْأةُ أخاها؟ قالَ : نَعَم ، قُلنا : تُصافِحُهُ؟ قالَ : مِن وَراءِ الثَّوبِ ، قالَتْ إحْداهُما : إنَّ اُخْتى هذِه تَعودُ إخْوَتَها ، قالَ : إذا عُدتِ إخوَتَكِ فَلا تَلْبِسى الْمُصَبَّغَةَ ؛ [١] نزد امام صادق عليه السلام رفتيم و گفتيم : آيا زن مى تواند به ديدن برادرش برود؟ فرمود : «بله» . گفتيم مى تواند مصافحه كند؟ فرمود : «از پشت لباس» . يكى از دو خواهر گفت : اين خواهرم به ديدن برادرش مى رود . فرمود : «اگر به ديدار برادرت مى روى ، لباس رنگارنگ نپوش» .

١٦ . فاطمة بنت حسين عليه السلام

فاطمه ، دختر حسين بن على بن ابى طالب بن عبد المطلب و مادرش اُمّ اسحاق دختر طلحة بن عبيد اللّه تيمى است . كنيه اش «اُمّ عبد اللّه » و لقبش «فاطمه صغرا» و «فاطمه نبويّه» است . او همسر حسن بن حسن بن على (حسن مثنى) و مادر فرزندانش ، عبد اللّه و ابراهيم و حسن و زينب و خواهر امام على بن الحسين عليهماالسلاماست . [٢] فاطمه ، با همسرش حسن بن حسن عليه السلام ـ كه پسر عمويش بود ـ به همراه پدر بزرگوارش امام حسين عليه السلام راهى كربلا شدند . پس از واقعه كربلا و شهادت پدرش ، همراه عمّه اش زينب عليهاالسلام و ديگر بازماندگان آل رسول صلى الله عليه و آله به دمشق بُرده شد و پس از آن ، وارد مدينه گرديد . پس از رحلت همسرش ، مدّت يك سال در كنار قبر وى خيمه زد و در آن جا ساكن

[١] برقى ، او را با نام «سعيه» معرفى كرده و در نسخه خطى ، «سعره» نوشته شده است (ر.ك : رجال البرقى ، ص ٦٢) ؛ جامع الرواة ، ج ٢ ، ص ٤٥٨ ؛ منهج المقال ، ص ٤٠٠ ؛ معجم رجال الحديث ، ج ٢٣ ، ص ١٩٣ .[٢] الكافى ، ج ٥ ، ص ٥٢٦ ، ح ٣ .[٣] تنقيح المقال ، ج ٣ ، ص ٨٠ .[٤] الكافى ، ج ٥ ، ص ٥٢٦ ، ح ٣ .[٥] المجدى ، ص ٩١ ؛ بحار الأنوار ، ج ٤٤ ، ص ١٦٧ ؛ تهذيب الكمال ، ص ٢٥٤ .[٦] الإرشاد ، ص ١٩٧ .[٧] الطبقات الكبرى ، ج ٨ ، ص ٤٧٤ .[٨] أعيان الشيعة ، ج ٨ ، ص ٣٨٧ ؛ أعلام النساء ، ج ٤ ، ص ٤٧ .[٩] الدر المنثور فى طبقات ربات الخدور ، ص ٣٦١ .[١٠] الإرشاد ، ص ١٩٧ ؛ الدر المنثور فى طبقات ربات الخدور ، ص ٣٦١ .[١١] الطبقات الكبرى ، ج ٨ ، ص ٤٧٤ .[١٢] بحار الأنوار ، ج ٤٤ ، ص ١٦٧ .[١٣] براى آگاهى بيشتر از متن سخنان فاطمه ، ر. ك : رياحين الشريعة ، ج ٣ ، ص ٢٨٥ .