سيد بن طاووس ، در مصباح الزائر ، همين حديث را درست مطابق با آنچه كه در مصباح المتهجّد وجود دارد ، روايت كرده است . ايشان در اقبال ، حديث مشابهى را با اختلافاتى ، به صورت مسند ، از طريق عبد اللّه بن جعفر حميرى نقل مى نمايد. المزار ، ص٤٧٣ ـ ٤٨٠ ؛ مصباح المتهجّد ، ص٧٨٢ ؛ إقبال الأعمال ، ج٣ ، ص٦٥ . واسطه ميان صدوق و كلينى: ميان شيخ صدوق و كلينى ، واسطه اى ذكر نشده است. مقايسه اسناد: سند سيد بن طاووس در إقبال و ابن المشهدى در المزار ، به عبد اللّه بن سنان ، كاملاً مستقل اند.

روايت دوم

محتوا: ابراهيم بن هاشم (پدر على بن ابراهيم قمى) ، نقل مى كند كه در سفر حج به هنگام نزول در كوفه ، به مسجد سهله رفتيم و شخصى را ديديم كه در حال نماز و دعا بود. ابراهيم ، از او نكات و آدابى را درباره مسجد سهله و مسجد كوچكى كه در جنب آن است (مسجد زيد بن صوحان) مى آموزد. ابراهيم مى گويد: شخص مزبور ، ناگهان از ما غايب شد و كسى كه همراه من بود گفت كه او خضر عليه السلام بوده است. منبع: خبر مزبور ، در الكافى ، موجود نيست. ابن المشهدى ، آن را با سند زير از كلينى نقل مى كند: «و أخبرنى الشريف الجليل أبوالمكارم حمزة بن على بن زهرة العلوى الحسينى الحلبى ـ أدام اللّه عزّه ـ عند عوده من الحج فى سنة أربع و سبعين و خمسمائة بمسجد السهلة ، حدّثنى والدى على بن زهرة ، عن جدّه ، عن الشيخ أبى جعفر محمّد بن على بن بابويه ، قال: حدّثنا الشيخ الفقيه محمّد بن يعقوب ، قال: حدّثنى على بن إبراهيم ، عن أبيه ، قال : ...» . [١] المزار ، ص ١٤٠ ـ ١٤٣ .

[١] المزار ، محمّد بن المشهدى ، ص ١٤٠ ـ ١٤٦ .