نزديك خود خواند و ملاطفت و مهربانى نمود . سپس به من فرمود : «براى دليلى كه مى خواهى ، نشانه اى هست . آيا نشانه امامت را مى خواهى؟» . گفتم : بله ، آقاى من ! فرمود : «بياور آنچه دارى» . سنگ ريزه را تقديم كردم و برايم بر آن مهر نهاد . حبابه مى گويد : زمانى بعد ، نزد على بن الحسين عليهماالسلام رفتم ، در حالى كه پير بودم و مى لرزيدم و نزديك ١١٣ سال از عمرم مى گذشت . آن امام عليه السلام را ديدم ، در حالى كه ركوع و سجود مى كرد و مشغول عبادت بود . از ديدن نشانه ، مأيوس شدم . با انگشت سبابه ، به من اشاره كرد و جوانى ، به من بازگشت . گفتم : اى آقاى من! چه مقدار از دنيا گذشته و چه مقدار مانده است؟ فرمود : «آنچه گذشته ، خوب است و آنچه مانده ، شرّ» . حبابه مى گويد : سپس به من فرمود : «بياور آنچه همراه دارى» . سنگ ريزه را به آن حضرت دادم و برايم بر آن مهر نهاد . سپس نزد امام باقر عليه السلام رفتم و بر سنگ ها مهر زد . زمانى بعد ، به خدمت امام صادق عليه السلام رفتم و برايم بر سنگ مهر نهاد . پس از آن ، نزد امام موسى كاظم عليه السلام رفتم و آن حضرت نيز برايم بر سنگ ريزه ، مهر نهاد و پس از آن ، نزد امام رضا عليه السلام رفتم و آن حضرت نيز برايم بر سنگ ريزه ، مهر زد .

٨ . حكيمة بنت محمّد بن على عليهماالسلام

حكيمه ، دختر امام محمّد بن على الجواد و خواهر امام على بن محمّد الهادى و عمّه امام عسكرى عليهم السلام است . در عمدة الطالب و المُجدى ، حكيمه ، در زمره فرزندان امام جواد عليه السلام ، آمده است . [١] با ابوالحسن محدّث (فرزند ابو الحسن على المرعش بن عبيد اللّه بن ابى الحسن محمّد الأكبر بن محمّد حسن المحدّث بن الحسين الأصغر بن الإمام السجّاد عليه السلام ) ، ازدواج كرد و ثمره اين ازدواج ، سه فرزند پسر بود . [٢] اين بانوى گرامى ، در خانواده عصمت و طهارت پرورش يافت و هنگام ولادت

[١] عمدة الطالب ، ص ٢٢٨ .[٢] رياحين الشريعة ، ج ٤ ، ص ١٥٧ .