را در زمره آثار يونس ياد نكرده اند ؛ [١] مگر آن كه اين كتاب را جزئى از جامع الآثار چهار جزئى اى كه ابوغالب زرارى از آن ياد كرده ، بدانيم . [٢] ١٣ . كتب ثلاثين يا الفقه المكمّل ، [٣] صفوان بن يحيى (م ٢١٠ ق) . او از اصحاب امام كاظم و امام رضا و امام جواد عليهم السلام بوده و نجاشى ، او را با عباراتى نظير «ثقة ثقة» و«عين» ستوده است . [٤] او را همين فخر بس كه امام جواد عليه السلام در توصيف او فرمود : «رحم اللّه اسماعيل بن الخطاب و رحم اللّه صفوان فإنّهما من حزب آبائى و من كان حزبنا أدخله اللّه الجنّة» . [٥] صفوان بن يحيى در طبقه سوم اصحاب اجماع ـ كه راويان امام هفتم و امام هشتم عليهماالسلام هستند ـ قرار دارد . [٦] وى از چهل تن از اصحاب امام صادق عليه السلام روايت نموده است . [٧] شرح حال نگاران ، او را همانند حسين بن سعيد ، صاحب تصانيف بسيار مى دانند و شماره آثار او را سى كتاب برشمرده اند . از مجموع اين كتبى كه تا زمان نجاشى در دسترس بوده ، فصول ذيل شناخته شده است : كتاب الوضوء ، كتاب الصلاة ، كتاب الصوم ، كتاب الحج ، كتاب الزكاة ، كتاب النكاح ، كتاب الطلاق ، كتاب الفرائض ، كتاب الوصايا ، كتاب الشرى و البيع ، كتاب العتق و التدبير ، كتاب البشارات و نوادر . [٨] ١٤ . نوادر ، ابو احمد محمّد بن ابى عمير زياد بن عيسى (م ٢١٧ ق) ، از موالى

[١] كتاب خانه ابن طاووس ، ص ٣٢٨ .[٢] رسالة فى آل أعين ، ص ٥٨ .[٣] الذريعة ، ج ١٦ ، ص ٢٩٨ .[٤] رجال النجاشى ، ص ١٩٧ .[٥] اختيار معرفة الرجال ، ج ٢ ، ص ٧٩٢ .[٦] همان ، ص ٨٣٠ .[٧] الفهرست ، طوسى ، ص ١٤٥ .[٨] رجال النجاشى ، ص ١٩٨ ؛ الفهرست ، ابن نديم ، ص ٢٧٨ .