مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٢٥
پذيرفته است . اين باب بندى و دسته بندى ، به دست ابوسليمان داوود بن كوره قمى ، از مشايخ كلينى ، در نيم قرن بعدى انجام پذيرفته است . وى كتاب نوادر ابوجعفر احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى ، رئيس حوزه قم را هم به گونه كتاب هاى فقهى ، دسته بندى و باب بندى كرده است . اكنون از نسخه هاى مشيخه ابن محبوب ، كسى اطلاعى ندارد و آخرين خبرى كه از آن در دست داريم ، مربوط مى شود به زمان شهيد ثانى (م ٩٦٦ ق) كه وى از مشيخه ابن محبوب ، حدود هزار حديث گزينش و به خط خود ، رونوشت و نسخه بردارى مى كند . [١] اگرچه مشيخه حسن بن محبوب ، بر اساس موضوعات فقهى و يا غير آن مبوّب نبوده ، امّا با تبويبى كه از سوى شاگردان وى انجام گرفته ، مى توان اثر او را در زمره كتب جوامع محسوب كرد . ١٦ . الجامع فى الحلال و الحرام ، عمرو بن عثمان ثقفى خزّاز ، از راويان موثّق كوفه . [٢] از تاريخ ولادت يا وفات او نشانى در دست نيست ، جز آن كه احمد بن محمّد بن خالد برقى (م ٢٨٠ ق) ، حسن بن على بن فضّال (م ٢٢٤ ق) [٣] و نيز ابراهيم بن هاشم (م . ح ٢٦٠ ق) [٤] از راويان او به شمار مى روند . بنا بر اين ، احتمالاً در اواخر قرن دوم و نيمه اول قرن سوم مى زيسته است . نجاشى ، جامع او را كتاب نيكويى دانسته و از آن ، به سه واسطه روايت مى كند . [٥] افزون بر اين كتاب ، اثر ديگر ثقفى ، كتاب نوادر است كه نجاشى از آن نيز روايت مى كند ؛ [٦] امّا از آثار او تاكنون اثرى يافت نشده است .
[١] أمل الآمل ، ج ١ ، ٨٦ .[٢] رجال النجاشى ، ص ٢٨٧ .[٣] نقد الرجال ، ج ٣ ، ص ٣٣٨ .[٤] ر .ك : الكافى ، ج ٣ ، ص ٣٤٩ و ج ٤ ، ص ٢٥٩ و ٣٧٦ و ج ٥ ، ص ٣٦٧ و ج ٧ ، ص ٢٠٦ .[٥] رجال النجاشى ، ص ٢٨٧.[٦] همان جا .