دَخلتُ عَليها حَدَّثْتَنى هُنيئَةً ثُمَّ قالَتْ : أدْنِى الْمِصباحَ فَأدْنَيتُهُ لَها ، قالَتْ سَعيدَةُ : فَنَظَرْتُ إلَيها وَكانَ مَعَ سَعيدَةَ غَيرُها فَقالَتْ : أرَضيتُنَّ؟ قالَ : فَتَزَوَّجَها أبو الْحَسَن عليه السلام فَكانَتْ عِنْدَهُ حَتّى ماتَ عَنها فَلَما بَلَغَ ذلِكَ جَواريَهُ جَعَلْنَ يَأخُذْنَ بِأرْدانِه وَثيابِهِ وَهُوَ ساكِتٌ يَضْحَكُ وَلا يَقولُ لَهُنَّ شَيئا فَذَكَر أنَّهُ قالَ : ما شَى ءٌ مِثْلَ الْحَرائِرِ ؛ [١] امام كاظم عليه السلام مرا به خواستگارى زنى از آل زبير فرستاد . ايشان مى خواست كه با آن زن ازدواج كند . هنگامى كه نزد آن زن رفتم ، به آرامى با من صحبت كرد . سپس گفت : چراغ را نزديك بياور . چراغ را نزديكش بردم . سعيده مى گويد : به او نگاه كردم ، همراه سعيده ، زن ديگرى هم بود . پس گفت : آيا راضى شدى؟ مى گويد : امام كاظم عليه السلام با او ازدواج كرد و آن زن ، تا رحلت امام ، نزد آن حضرت بود . هنگامى كه اين خبر (ازدواج) به آن كنيزكان رسيد ، قباى آن حضرت را مى كشيدند و او ساكت بود و مى خنديد و چيزى به ايشان نمى گفت . گفته شده كه آن حضرت فرمود : «زنى مانند زنان آزاده نيست» .

١٥ . سَعيدة اُخت محمّد بن أبى عُمَير

سعيده ، خواهر محمّد بن ابى عمير بَياع سابرى و خواهرش مَنّه است . سعيده ، از راويان حديث و اصحاب امام صادق عليه السلام است . [٢] از او ، حكم بن مسكين ، روايت كرده است . [٣] مامقانى درباره او و خواهرش مى گويد : «امامى مذهب بودنشان آشكار است و از وحيد (بهبهانى) شنيدم كه از روايات سعيده از امام صادق عليه السلام ، صالح بودن او را استنباط كرده است» . [٤]

[١] الكافى ، ج ٥ ، ص ٥٥٥ ، ح ٤ .[٢] برقى ، او را با نام «سعيه» معرفى كرده و در نسخه خطى ، «سعره» نوشته شده است (ر.ك : رجال البرقى ، ص ٦٢) ؛ جامع الرواة ، ج ٢ ، ص ٤٥٨ ؛ منهج المقال ، ص ٤٠٠ ؛ معجم رجال الحديث ، ج ٢٣ ، ص ١٩٣ .[٣] الكافى ، ج ٥ ، ص ٥٢٦ ، ح ٣ .[٤] تنقيح المقال ، ج ٣ ، ص ٨٠ .