سَلَّمَها إليكِ أبى حِينَ خُروجِهِ إلى بَغدادَ ، وأنَا خَليفَتُهُ والإمامُ بِالحَقّ عَلى تَمامِ الجِنِّ والإنْسِ ؛ [١] پدرت شهيد شد؟ حضرت فرمود : «بلى . الآن از دفن او باز مى گردم . امانتى كه پدرم هنگام خروج به طرف بغداد ، نزدت سپرده ، به من بده كه من ، جانشين او و امام بر حقّم ، بر همه جنّ و اِنس» . اُمّ احمد ، گريبانش را چاك داد و امانت را به آن حضرت سپرد و به امامت ايشان بيعت نمود . شيخ صدوق نيز ضمن نقل خبرى مفصّل از وصيت امام موسى بن جعفر عليهماالسلام ، آورده است كه آن حضرت فرمود : «به فرزندم على و ابراهيم و عبّاس و اسماعيل و احمد و اُمّ احمد ، وصيّت كرده ام» . [٢] اين گفته ، نشان دهنده شايستگى اُمّ احمد ، نزد امام است ، تا آن جا كه وديعه هاى امامت را به او مى سپرد و او را حافظ اسرار مى داند . اين ، مقامى است كه معصومان و اولياى خدا به آن مى رسند . اُمّ احمد ، از امام كاظم عليه السلام روايت كرده و از او ، حسين (حسن) بن موسى بن جعفر عليهماالسلامروايت كرده است . احاديث : كلينى ، صدوق و شيخ طوسى ، از حسين بن موسى بن جعفر عليهماالسلام از مادرش و اُمّ احمد بن موسى بن جعفر عليهماالسلام [٣] روايت مى كنند كه گفتند : كُنّا مَعَ أبى الْحَسَنِ عليه السلام بِالْباديَةِ ونَحنُ نُريدُ بَغدادَ فَقالَ : لَنا يَومَ الخَميسِ اغتَسلا اليومَ لِغدٍ يومِ الجُمُعَةِ فَإنَّ الماءَ غَدا بِها قَليلٌ فَاْغتَسَلنا يَومَ الخَميسِ لِيومِ الجُمُعة ؛ [٤]

[١] بحار الأنوار ، ج ٤٨ ، ص ٣٠٧ ؛ نيز ، ر.ك : إثبات الوصيّة ، ص ١٦٦ .[٢] عيون أخبار الرضا ، ج ١ ، ص ٤٢ .[٣] در روايت كلينى ، در برخى از نسخ آمده است : اُمّ احمد بنت موسى ؛ در حالى كه در روايت صدوق و شيخ طوسى ، به صورت : اُمّ احمد بن موسى ذكر گرديده است . در كتب انساب ، در ميان دختران امام كاظم عليه السلام ، چنين نامى يافت نشد ، در حالى كه احمد بن موسى ، از پسران آن حضرت است (ر.ك : الإرشاد فى معرفة حجج اللّه على العباد ، ص ٣٠٢ ؛ جمهرة الأنساب ، ص ٦٥ ؛ عمدة الطالب ، ص ٢٥٧) ؛ بنا بر اين ، اُمّ احمد بن موسى ، به صواب ، نزديك تر است .[٤] الكافى ، ج ٣ ، ص ٤٢ ؛ كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ١ ، ص ١١٧ ؛ تهذيب الأحكام ، ج ١ ، ص ٣٦٥ ، ر ح ١١١٠ .