وى ، مشهور به «مُبرقع» بود. او از راويان مهمل به حساب آمده است. موسى درسال ٢٥٦ ق ، به قم رفت و در آن جا به سال ٢٩٦ ق درگذشت. [١] اكنون مقبره اش در بقعه چهل اختران آن شهر است. بازماندگانش به «رضويّون» شهرت دارند. وى ، در الكافى ، باب «ميراث الخنثى» ، از برادرش امام هادى عليه السلام ، حديث نقل مى نمايد و على بن كيسان ، آن را از وى روايت مى كند. [٢]

٥١ . موسى بن محمّد بن قاسم بن حمزة بن موسى الكاظم عليه السلام

نامش در كتب انساب آمده است . اعقابش در طبرستان بودند. [٣] در الكافى ، باب «فى تسمية من رآه عليه السلام » ، از حكيمة بنت الجواد عليه السلام ، حديثى روايت مى كند و حسين بن رزق اللّه ، از وى آن حديث را نقل مى كند. [٤]

٥٢ . يحيى بن عبد اللّه بن حسن بن الحسن عليه السلام

وى ، معروف به «صاحب ديلم» است و در زمان هارون الرشيد عباسى ، در ديلم قيام كرد. هارون ، با مكر و حيله ، وى را دستگير كرد و سرانجام در حبس هارون و از فرط گرسنگى ، شهيد شد. نسل وى ، از تنها فرزندش محمّد است كه وى نيز در حبس هارون درگذشت . [٥] مامقانى ، روايات او را ضعيف دانسته و فقط آن دسته از احاديثى را كه از امام كاظم عليه السلام روايت كرده ، قابل اعتماد دانسته است. [٦] او در الكافى ، باب هاى «إنّ مستقى العلم من بيت آل محمّد عليهم السلام » ، «المكر و الغدر و

[١] بحار الأنوار ، ج ٥٠ ، ص ١٦١.[٢] الكافى ، ج ٧ ، ص ١٥٨.[٣] الشجرة المباركة ، ص ٩٦.[٤] الكافى ، ج ١ ، ص ٣٣١.[٥] سرّ السلسلة العلوية، ص ١٠ ـ ١٢ ؛ الفصول الفخرية، ص ١٢٣.[٦] تنقيح المقال ، ج ١ ، ص ١٦٥.