از امام باقر عليه السلام وارد شده كه فرمود: هر گاه مطلبى را براى شما نقل نمودم، درباره آن موضوع از قرآن كريم پرسش نماييد... . خداوند از سه چيز منع نموده است: ١. گفتار نابه جا؛ ٢. تباه نمودن سرمايه؛ ٣. پرسش بسيار. از امام سؤال شد : در كجاى قرآن اين نهى ها وارد شده؟ حضرت پاسخ داد: «لَا خَيْرَ فِى كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَلـهُمْ» ؛ [١] «وَلَا تُؤْتُواْ السُّفَهَآءَ أَمْوَ لَكُمُ الَّتِى جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَـمًا» ؛ [٢] «لَا تَسْـالُواْ عَنْ أَشْيَآءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ» . [٣] از امام صادق عليه السلام در مورد مردى كه همسرش را طلاق داده و بدون محلّل، حقّ رجوع ندارد، سؤال شد: همسرش با برده اى ازدواج كرده و بعد هم طلاق گرفته. آيا اين، محلّل محسوب مى شود؟ حضرت فرمود: بلى، به دليل قول خداوند كه مى فرمايد: «حَتَّى تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُو» [٤] . [٥] در برخى موارد، كلينى براى اثبات آرا و نظريات فقهى خود، به آياتى از قرآن استدلال مى نمايد. از جمله در بيان معناى «كلاله» مى گويد: كلاله، عبارت از برادران و خواهران هستند، در صورتى كه ميّت، فرزند و يا پدر و مادر نداشته باشد؛ امّا در صورتى كه فرزند و پدر و مادر و يا يكى از آنها در قيد حيات باشد، برادران و خواهران، كلاله محسوب نمى شوند و طبعا سهم الإرث هم نخواهند داشت. سپس براى اثبات نظريه خود، به اين آيه، استناد مى نمايد:

[١] سوره نساء، آيه ١١٤ .[٢] سوره نساء، آيه ٥ .[٣] سوره مائده، آيه ١٠١ .[٤] سوره بقره، آيه ٢٣٠ .[٥] الكافى، ج ٥ ، ص ٤٢٥ .