مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ١٣٠
رستاق هايى را كه خارج از تيمره بودند ، به اين ناحيه ضميمه كردند . [١] استان جديد تيمره ، در ناحيه مركزى ايران به نام استان قم [٢] ، معروف گرديد. جدايى قم از اصفهان و تبديل آن به استان ، به درخواست حمزة بن يسع بن عبد اللّه ، از هارون خليفه عباسى ، در ١٨٩ ق ، انجام گرفته است. [٣] مؤلّف تاريخ قم ، در سده چهارم هجرى ، به روايت از برقى ، نوشته است : مساحت قم ، چهل فرسخ در چهل فرسخ است ؛ زيرا حدود آن ، به غايت از يكديگر دورند . [٤] اگر هر فرسخ را شش كيلومتر محاسبه كنيم ، مساحت استان قم در آن زمان ، بالغ بر ٥٧٦٠٠ كيلومتر مربع بوده است. در تاريخ قم، رستاق ها و طسوج هايى زيادى براى استان قم ذكر شده است كه در حقيقت ، شامل بخش مهمّى از نواحى مركزى ايران بوده است. گفتنى است رستاق ، يكى از واحدهاى تقسيمات كشورى قديم محسوب مى شده است كه تقريبا معادل محدوده يك شهرستان و يا يك بخش بوده است . [٥] و هر ايالت بزرگ ، به ترتيب به چند استان يا كوره ، و هر كوره يا استان ، به چند رستاق ، و هر رستاق ، به چند طسوج و هر طسوج ، به چند روستا تقسيم مى شده است. [٦] يعقوبى ، مورّخ و جغرافى دان مشهور سده سوم كه بخشى از حياتش مقارن با ايام زندگانى ثقة الاسلام كلينى است ، براى قم ، دوازده رستاق ذكر كرده است ؛ از جمله فراهان، تفرش و آشتيان. [٧] در منابع
[١] . همان، ص ٣٦.[٢] . همان جا (در أنوار المشعشعين، ج ١، ص ٤٢ آمده است: «قصبه قم ، مجمع آب هاى تيمره و اناربار بود») .[٣] . همان، ص ٤٢.[٤] . همان، ص ٣٨.[٥] . جغرافياى رى، ص ١٢٥.[٦] . معجم البلدان، ج ١، ص ٣٧.[٧] . البلدان، ص ٣٨.