در «كتاب الحجّة» الكافى، بابى است با عنوان «فى شأن إنّا أنزلناه فى ليلة القدر و تفسيرها» كه نُه روايت دارد و تماما از حسن بن عبّاس بن حريش، نقل شده است. نجاشى درباره اش نوشته: اين شخص، جدا ضعيف است و كتاب «إنّا أنزلناه فى ليلة القدر»، از اوست. اين كتاب، بد حديث به شمار مى آيد و الفاظى پريشان و آشفته دارد. [١] علّامه حلى، به نقل از ابن غضائرى مى نويسد: وى، ضعيف الرأى و كتابش داراى الفاظى فاسد و ساختگى است. اين مرد، مورد توجّه نيست و حديثش نوشته نمى شود. [٢] پس ابن غضائرى و شاگرد برجسته اش، نجاشى، در مورد كتاب ابن حريش هم داستان هستند و آن را بى ارزش و مردود مى دانند. علّامه شوشترى مى گويد: اگر مى خواهى به صحّت گفتار نجاشى و ابن غضائرى درباره اين كتاب دست يابى، كافى است كه به كتاب الكافى، باب فضيلت «انّا أنزلناه»، مراجعه كنى. در آن جا نُه روايت با يك سلسله سند از حسن بن عباس بن حريش، از امام نهم نقل شده كه جملگى واژگانى خراب و مفاهيمى بى خريدار و غير رايج دارند. [٣] نكته: وجود رواياتى با سند ضعيف در الكافى، به معناى طرد و ردّ آن احاديث نيست؛ زيرا آن روايات، اغلب به طريق ديگرى كه سندش صحيح و استوار بوده، نقل شده است و ما در جاى خود، آن را به بحث گذارده ايم.

شيوه متن گذارى كلينى

متن حديث كه معنا بدان قوام دارد، همواره در نظر محدّثان بوده و بخشى از آثار

[١] رجال النجاشى، ص ٦٠ .[٢] خلاصة الأقوال، ص ٢٣٦ .[٣] قاموس الرجال، ج ٣، ص ٢٧١ .