اين كتاب، جاى خود را به خوبى باز نموده و روز به روز، متجلّى تر و ثمربخش تر مى گردد و به گفته فقيه بزرگ و استاد بزرگوار ما مرحوم حكيم قدس سره: «الكافى كتاب خالد». اين، يك كتاب پايدار، جاودانه و بزرگ است كه هميشه بر تارك علوم نقلى و شرعى مى درخشد. در پايان نوشتار، درباره مجلّد هشتم كتاب الكافى (روضه) به اختصار بگوييم كه: چه بسا اسناد و روايات احاديث روضه الكافى چندان لازم نيست كه به اعتبار اسناد مجلّدات پيش از آن باشد؛ چون اين مجلّد هشتم، معمولاً مشتمل بر مواعظ و اخلاقيّات و نكات تاريخى است و نظر به اين كه اين گونه مطالب و مسائل احكام، الزامى (وجوب و حرمت) نيستند، به همين دليل، ضرورتى ندارد كه سندها مشمول قطعى ادلّه حجّيت خبر واحد باشند؛ زيرا نه ترك آنها موجب مفسده و نه فعل آنها موجب محذور است، بخصوص اين كه مسئله تسامح در ادله سنن هم كه اخبار آن را مرحوم كلينى در الكافى آورده است، [١] بر مندوبات و مكروهات حاكم است و اينها يقينا از نظر عالمانه و فقيهانه شخصى چون كلينى، به دور نمانده است و بنا بر اعتبار تمامى روايات كتاب شريف الكافى، اصلاً نيازى هم به طرح اين خاتمه نيست!

[١] . ر. ك : الكافى ، ج ٢ ، ص ٨٧ ، روايت ١ و ٢ .