است [١] كه از فرزندان امام موسى كاظم عليه السلام بوده است، و چون سال وفات حضرت عبد العظيم ٢٥٠ ق [٢] است، پس فرزند امام موسى كاظم عليه السلام پيش از اين تاريخ درگذشته است . ٣ . حضرت عبد العظيم ، هنگام ورود به سكّة الموالى ، به منزل يكى از شيعيان وارد شد . [٣] در رساله منسوب به صاحب بن عبّاد در موضوع احوال حضرت عبد العظيم ، درباره آگاهى شيعيان رى از ورود وى به رى ، مى خوانيم : وكان يقع خبره إلى الواحد بعد الواحد من الشيعة حتّى عرفه أكثرهم. [٤] ابودَلَف در الرسالة الثانية ، ظهور تشيّع را در رى پيش از سال ١٢٥ ق دانسته است : در آن جا (رى) نهرى است به نام سورين ، و مردم رى را ديدم كه آن را مكروه و شوم مى پندارند . سبب را پرسيدم؟ پيرى گفت : از آن رو كه شمشيرى كه بدان يحيى بن زيد را كشته اند ، در اين نهر شسته اند. [٥] تمامى اين دلايل ، نشان دهنده اين مطلب است كه شيعيان قبل از سال ٢٧٥ ق، يعنى ، از زمان امام محمّدباقر عليه السلام (٥٧ ـ ١١٤)، به تدريج در رى زياد شدند و قدرت و اعتبارى يافتند . اهميّت و عظمت آنان در زمان حكومت آل بويه، فزونى يافت و دانشمندان و عالمان معروف شيعى مذهب در آن جا پيدا شدند .

ه . حوادث طبيعى

مردم رى، قبل و بعد از اسلام ، بسيار گرفتار خشم طبيعت شده اند . به طور مثال،

[١] النقض ، ص ٦٣ .[٢] جنّة النعيم، ج ٣، ص ٣٦٧ .[٣] الرسائل ، ص ١٩٠؛ جنّة النعيم، ج ٣، ص ٣٥٨ .[٤] الرسائل، ص ١٩١؛ جنّة النعيم، ج ٣، ص ٣٥٩ .[٥] الرسالة الثانية، ص ٧٨؛ رى باستان، ج ١ ، ص ٣٨٤ ـ ٣٨٥ .