ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٨٢
٣٧٧٢
اُمِّيٌّ
الكتاب :
وَ مَا كُنْتَ تَتْلُو مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتَابٍ وَ لاَ تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذا لاَرْتَابَ الْمُبْطِلُونَ» . [١]
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَ لاَ الإِيمَانُ وَ لكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» . [٢]
الحديث :
١٩٩٥٥.الإمامُ الرِّضا عليه السلام ـ مِن مُحاوَراتِهِ مَع أهلِ الأديانِ ، في إثباتِ: و مِن آياتِهِ أنّهُ كانَ يَتيما فَقيرا راعِيا أجِيرا ، لَم يَتَعَلَّمْ كِتابا و لَم يَختَلِفْ إلى مُعلِّمٍ ، ثُمّ جاءَ بالقرآنِ الّذي فيهِ قِصَصُ الأنبياءِ عليهم السلام و أخبارُهُم حَرفا حَرفا ، و أخبارُ مَن مَضى و مَن بَقِيَ إلى يَومِ القِيامَةِ . [٣]
(انظر) خصائص خاتم النبيّين : باب ٣٧٩٠ . بحار الأنوار : ١٦ / ١٣٢ ـ ١٣٥ . كتاب «پيامبر اُمّي» تأليف الاُستاذ الشهيد المطهّريّ.
٣٧٧٢
درس نا خوانده
قرآن:
«و تو هيچ كتابى را پيش از اين نمى خواندى و با دست [راست ]خود خطّ نمى نوشتى و گرنه باطل انديشان قطعاً به شك مى افتادند».
«و همين گونه، روحى از امر خودمان به سوى تو وحى كرديم در حالى كه تو نمى دانستى كتاب چيست و نه ايمان [كدام است] ولى آن را نورى گردانيديم كه هر كس از بندگان خود را بخواهيم به وسيله آن راه مى نماييم. و به راستى كه تو به خوبى به راه راست هدايت مى كنى».
حديث:
١٩٩٥٥.امام رضا عليه السلام ـ در مباحثات خود با پيروان اديان، در اثبات نبوّتفرمود : از جمله نشانه هاى [نبوّتش ]اين است كه آن حضرت يتيم و فقير و چوپان و مزد بگير بود. نه كتابى آموخت و نه به محضر آموزگارى آمد و شد كرد. سپس قرآنى آورد كه در آن كلمه به كلمه داستان هاى پيامبران و سرگذشت آنان و اخبار گذشتگان و آيندگان تا روز قيامت، آمده است.
[١] العنكبوت : ٤٨ .[٢] الشورى : ٥٢ .[٣] عيون أخبار الرِّضا : ١ / ١٦٧ / ١ .