٢٠٨٧٩.العالمُ عليه السلام : مَن شَهِدَ شَهادَةَ حَقٍّ لِيُخرِجَ بِها حَقّا لامرئٍ مُسلِمٍ أو لِيَحقِنَ بِها دَمَهُ ، أتى يَومَ القِيامَةِ و لوَجهِهِ نُورٌ مَدَّ البَصَرِ ، يَعرِفُهُ الخَلائقُ باسمِهِ و نَسَبِهِ . [٢]

(انظر) الوضوء : باب ٤٠٤٠.

٣٩٠٥

نورُ المُؤمِنينَ فِي القِيامَةِ

الكتاب :

يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ * يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ» . [٣]

٢٠٨٧٨.امام على عليه السلام : با هر امر حقّى، حقيقتى است و با هر امر درستى، نورى.

٢٠٨٧٩.امام كاظم عليه السلام : هر كس شهادت حقّى بدهد تا به وسيله آن حقّ مسلمانى را به او برساند يا از ريخته شدن خونش جلوگيرى كند، روز قيامت در حالى مى آيد كه نور چهره اش تا چشم كار مى كند مى درخشد و خلايق او را به نام و نَسَب مى شناسند.

٣٩٠٥

نور مؤمنان در قيامت

قرآن:

«آن روز كه مردان و زنان مؤمن را مى بينى كه نورشان پيشاپيش آنها و به جانب راستشان دوان است. [به آنان گويند : ]امروز مژدگانى شما باغ هايى است كه از زير [درختان] آن نهرها روان است؛ در آنها جاويدانيد. اين است همان كاميابى بزرگ. آن روز مردان و زنان منافق به كسانى كه ايمان آورده اند گويند: ما را مهلت دهيد تا از نورتان [اندكى ]برگيريم. گفته مى شود : باز پس گرديد و نورى درخواست كنيد. آنگاه ميان آنان ديوارى زده مى شود كه دروازه اى دارد : باطنش رحمت است و ظاهرش روى به عذاب دارد».

[١] الكافي : ٢ / ٥٤ / ٤.[٢] بحار الأنوار : ١٠٤ / ٣١١ / ١٢.[٣] الحديد : ١٢ و ١٣.