ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٣٥

٢٠٨٠٧.عنه صلى الله عليه و آله : مَن صَبَرَ على سُوءِ خُلقِ امرأتِهِ و احتَسَبَهُ أعطاهُ اللّه ُ تعالى بكُلِّ يَومٍ و لَيلَةٍ يَصبِرُ علَيها مِن الثَّوابِ ما أعطى أيُّوبَ عليه السلام على بَلائهِ ، و كانَ علَيها مِن الوِزرِ في كُلِّ يَومٍ و لَيلَةٍ مِثلُ رَملِ عالِجٍ [١] ، فإنْ ماتَت قَبلَ أن تُعينَهُ و قَبلَ أن يَرضى عَنها حُشِرَت يَومَ القِيامَةِ مَنكوسَةً مَع المُنافِقينَ في الدَّركِ الأسفَلِ مِن النّارِ . [٢]

٢٠٨٠٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كانَت لَهُ امرأةٌ لَم تُوافِقْهُ و لَم تَصبِرْ على ما رَزَقَهُ اللّه ُ تعالى و شَقَّت علَيهِ و حَمَّلَتهُ ما لَم يَقدِرْ علَيهِ لَم يَقبَلِ اللّه ُ مِنها حَسَنَةً تَتَّقي بِها حَرَّ النّارِ ، و غَضِبَ اللّه ُ علَيها ما دامَت كذلكَ . [٣]

٢٠٨٠٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَولّى عَرافَةَ قَومٍ و لَم يَحسُنْ فيهِم ، حُبِسَ على شَفيرِ جَهَنَّمَ بكُلِّ يَومٍ ألفَ سَنَةٍ ، و حُشِرَ و يَدُهُ مَغلولَةٌ إلى عُنُقِهِ ؛ فإن كانَ قامَ فيهِم بأمرِ اللّه ِ تعالى أطلَقَهُ اللّه تعالى ، و إن كانَ ظالِما هَوى بهِ في نارِ جَهَنَّمَ سَبعينَ خَريفا . [٤]

٢٠٨٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر مردى كه بر بد اخلاقى همسر خود صبر كند و آن را با خدا حساب كند ، خداوند متعال به ازاى هر روز و شبى كه بر بد اخلاقى او صبر كرده است، همانند ثوابى كه به ايّوب عليه السلام براى صبر در بلاها و گرفتارى هايش داده است، مى دهد و براى آن زن در هر شب و روز به اندازه ريگ هاى يك ريگستان گناه باشد و اگر پيش از آنكه به مرد خود كمك و همراهى كند و قبل از آنكه شوهرش از او راضى شود بميرد، روز قيامت در طبقه زيرين دوزخ با منافقان، واژگونه محشور شود.

٢٠٨٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس زنى داشته باشد كه با او ناسازگارى كند و به آنچه خداوند متعال روزى مرد كرده است خشنود و قانع نباشد و بر شوهر خود سخت گيرد و آنچه را در توان او نيست بر وى تحميل كند، خداوند از آن زن، كار نيكى كه نگه دار او از آتش باشد، نپذيرد و تا زمانى كه بر اين خوى و خصلت است خداوند بر او خشمگين باشد.

٢٠٨٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مسئوليت و مهترى مردمى را به عهده گيرد و با آنان به نيكى رفتار نكند، به ازاى هر روزى [كه بر آنان مهترى كرده ]هزار سال در لبه اى از دوزخ نگه داشته شود و با دست هاى زنجير شده به گردنش، محشور گردد. پس اگر در ميان آنان فرمان خداى متعال را برپا داشته باشد خداوند متعال او را آزاد كند و اگر ستم كرده باشد، خداوند او را در آتش دوزخ، كه ژرفايش به مسافت هفتاد سال راه باشد، فرو اندازد .