قُلْ كَفَى بِاللّه ِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيدا يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللّه ِ أُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ» . [٣]

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلاَ تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللّه ِ شَيْئا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدا بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» . [٤]

قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللّه ُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لاُِنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ أَ ئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللّه ِ آلِهَةً أُخْرَى قُلْ لاَ أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ وَ إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ» . [٥]

الحديث :

١٩٨٢١.بحار الأنوار عن الكلبي : أتى أهلُ مَكّةَ النّبيَّ صلى الله عليه و آله فقالوا : ما وَجَدَ اللّه ُ رَسولاً غَيرَكَ ؟ ! ما نَرى أحَدا يُصَدِّقُكَ فيما تَقولُ ، و لقد سَألنا عنكَ اليَهودَ و النَّصارى فزَعَموا أنّه لَيسَ لَكَ عِندَهُم ذِكرٌ ، فأرِنا مَن يَشهَدُ أنّكَ رسولُ اللّه ِ كما تَزعُمُ ، فنَزَلَ : «قُلْ أيُّ شَيْءٍ أكبَرُ شَهادَةً ...» الآية ، و قالوا : العَجَبُ أنّ اللّه َ تعالى لَم يَجِدْ رَسُولاً يُرسِلُهُ إلَى النّاسِ إلاّ يَتيمَ أبي طالبٍ ! فنَزَلَ : «الر تِلكَ آياتُ الكِتابِ الحَكيمِ * أ كانَ لِلنّاسِ عَجَبا اِنْ اَوحَينا اِلى رَجُل مِنهُم اَن اِنذِر النّاس...» الآيات [٦] . [٧]

«اوست كسى كه پيامبر خود را به [قصد] هدايت، با آيين درست فرستاد تا آن را بر تمام اديان پيروز گرداند و گواه بودن خدا كفايت مى كند».

«بگو : ميان من و شما، گواه بودن خدا كافى است. او همواره به [حال] بندگانش آگاهِ بيناست».

«بگو : كافى است خدا ميان من و شما شاهد باشد. او آنچه را كه در آسمان ها و زمين است مى داند. و آنان كه به باطل گرويده و خدا را انكار كرده اند، همان زيان كارانند».

«يا مى گويند : اين كتاب را بر بافته است. بگو : اگر آن را بر بافته باشم، در برابر خدا اختيار چيزى براى من نداريد. او آگاهتر است به آنچه [با طعنه] در آن فرو مى رويد. گواه بودن او ميان من و شما بس است و اوست آمرزنده مهربان».

«بگو : گواهى چه كسى از همه برتر است؟ بگو : خدا ميان من و شما گواه است. و اين قرآن به من وحى شده تا به وسيله آن، شما و هر كس را [كه اين پيام به او] برسد هشدار دهم. آيا شما واقعاً گواهى مى دهيد كه در جنب خدا، خدايان ديگرى هست؟ بگو : من گواهى نمى دهم. بگو : او تنها معبودى يگانه است و بى ترديد من از آنچه شريك [او] قرار مى دهيد بيزارم».

حديث :

١٩٨٢١.بحار الأنوار ـ به نقل از كلبى ـ: مردم مكّه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند : آيا خدا، هيچ پيامبرى غير از تو پيدا نكرد؟! ما احدى را نمى بينيم كه گفته هاى تو را تصديق كند. از يهود و نصارا درباره تو پرسيديم، گفتند در كتاب هاى آنان از تو نامى برده نشده است. پس، كسى را به ما نشان بده كه گواهى دهد تو، آن گونه كه مى گويى، رسول خدا هستى. پس، اين آيه نازل شد : «بگو : گواهى چه كسى از همه برتر است بگو خدا گواه ميان من و شماست...» تا آخر آيه . نيز اهل مكّه گفتند : عجبا! آيا خداوند متعال رسولى جز يتيم ابو طالب پيدا نكرد كه به سوى مردم بفرستد؟! پس اين آيه نازل شد : «الف. لام. راء. اينها آيات كتاب حكيم است. آيا براى مردم شگفت آور است كه بر مردى از آنان وحى نموديم كه مردم را بترسان...؟» تا آخر آيات .

[١] الفتح : ٢٨.[٢] الإسراء : ٩٦.[٣] العنكبوت : ٥٢.[٤] الأحقاف : ٨.[٥] الأنعام : ١٩.[٦] يونس : ١ و ٢.[٧] بحار الأنوار : ١٨ / ٢٣٥ / ٧٨.