ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٤٥
٢٠٦١٢.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : المُنافِقُ يَنهى و لا يَنتَهي ، و يأمُرُ بما لا يأتي ، إذا قامَ في الصَّلاةِ اعتَرَضَ ، و إذا رَكَعَ رَبَضَ ، و إذا سَجَدَ نَقَرَ ، و إذا جَلَسَ شَغَرَ ، يُمسي و هَمُّهُ الطَّعامُ و هُو مُفطِرٌ ، و يُصبِحُ و هَمُّهُ النَّومُ و لَم يَسهَرْ ، إن حَدَّثَكَ كَذبَكَ ، و إن وَعَدَكَ أخلَفَكَ ، و إنِ ائتَمَنتَهُ خانَكَ ، و إن خالَفتَهُ اغتابَكَ . [١]
٢٠٦١٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المُنافِقُ لا يَرغَبُ فيما قد سَعِدَ بهِ المؤمنونَ ، و السَّعيدُ يَتَّعِظُ بِمَوعِظَةِ التَّقوى و إن كانَ يُرادُ بالمَوعِظَةِ غَيرُهُ . [٢]
٣٨٧٣
عَلائِمُ النِّفاقِ
٢٠٦١٤.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : آيَةُ المُنافِقِ ثَلاثٌ : إذا حَدَّثَ كَذَبَ، و إذا وَعَدَ أخلَفَ، و إذا ائتُمِنَ خانَ . [٣]
٢٠٦١٢.امام زين العابدين عليه السلام : منافق نهى مى كند و خود نهى نمى پذيرد، به آنچه دستور مى دهد خودش عمل نمى كند، چون به نماز ايستد به چپ و راست مى نگرد، چون ركوع كند خود را به زمين اندازد، چون سجده كند [مانند پرندگان] منقار به زمين زند و چون بنشيند نيم خيز نشيند [٤] ، چون شب شود با اينكه روزه نداشته است همه اش به فكر خوردن غذاست و در روز با آنكه شب زنده دارى نكرده است، همّ و غمش خفتن است. اگر سخنى (حديثى) به تو گويد، دروغ گويد و اگر به تو و عده اى دهد، خلف وعده كند و اگر به او اعتماد كنى و امانتى سپارى به تو خيانت كند و اگر با او مخالفت كنى، پشت سرت بدگويى كند.
٢٠٦١٣.امام صادق عليه السلام : منافق به آنچه مايه سعادت مؤمنان است رغبتى ندارد، و سعادتمند از اندرز به تقوا پند مى گيرد هر چند مخاطب آن اندرز كس ديگرى باشد.
٣٨٧٣
نشانه هاى نفاق
٢٠٦١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه منافق سه چيز است، هر گاه سخن گويد دروغ گويد، هرگاه وعده دهد وفا نكند و هرگاه به او اعتماد شود خيانت كند.
[١] الأمالي للصدوق : ٥٨٢ / ٨٠٢ .[٢] الكافي : ٨ / ١٥١ / ١٣٢.[٣] الترغيب و الترهيب : ٤ / ٩ / ١٣.[٤] احتمالاً اين حركات ناشى از عجله و اهميت ندادن به نماز و واجبات است .