ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٨١

٢٠٦٧٥.عنه صلى الله عليه و آله : ما طَلَعَت شَمسٌ قَطُّ إلاّ بُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ ، إنّهُما يُسمِعانِ أهلَ الأرضِ إلاّ الثّقلَينِ : يا أيُّها النّاسُ هَلِمُّوا إلى ربِّكُم، فإنَّ ما قَلَّ و كَفى خَيرٌ مِمّا كثُرَ و ألهى ، و لا غَرَبَت شَمسٌ قَطُّ إلاّ و بُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ يُنادِيانِ : اللّهُمّ عَجِّلْ لِمُنفِقٍ خَلَفا ، و عَجِّلْ لِمُمسِكٍ تَلَفا . [١]

٢٠٦٧٦.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن أيقَنَ بالخَلَفِ جادَ بالعَطيَّةِ . [٢]

٢٠٦٧٧.عنه عليه السلام : رُبَّ سَلَفٍ عادَ خَلَفا . [٣]

٢٠٦٧٨.عنه عليه السلام : إذا قَدَّمتَ مالَكَ لآخِرَتِكَ و استَخلَفتَ اللّه َ سبحانَهُ على مَن خَلَّفتَهُ مِن بَعدِكَ ، سَعِدتَ بما قَدَّمتَ ، و أحسَنَ اللّه ُ لكَ الخِلافَةَ على مَن خَلَّفتَ . [٤]

٢٠٦٧٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أنفِقْ و أيقِنْ بالخَلَفِ . [٥]

٢٠٦٨٠.عنه عليه السلام : إنّ الصَّدَقَةَ تَقضي الدَّينَ و تَخلُفُ بالبَركَةِ . [٦]

٢٠٦٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز خورشيد طلوع نكرد مگر اينكه در دو طرف آن دو فرشته گماشته شدند كه با ندايى كه ساكنان زمين، به جز جن و انس آن را مى شنوند، آواز مى دهند : اى مردم! به سوى پروردگار خود بياييد؛ زيرا كه آنچه كم باشد و كفايت كننده بهتر است از آنچه بسيار باشد و غافل كننده. و هرگز خورشيد غروب نكرد مگر اينكه در دو پهلوى آن دو فرشته آواز دهند : بار خدايا! انفاقگر را زود عوض ده و ممسك را زود بى چيز گردان.

٢٠٦٧٦.امام على عليه السلام : هر كه به عوض يقين داشته باشد، داد و دهش كند.

٢٠٦٧٧.امام على عليه السلام : بسى پيش فرستاده شده اى كه عوضش باز آيد.

٢٠٦٧٨.امام على عليه السلام : هرگاه مال خود را براى آخرتت پيش فرستى و خداى سبحان را جانشين خويش بر بازماندگانت قرار دهى، خود به سبب آنچه پيش فرستاده اى خوشبخت گردى و خداوند هم درباره بازماندگانت، تو را نيكو جانشينى كند.

٢٠٦٧٩.امام صادق عليه السلام : انفاق كن و به عوض يقين داشته باش.

٢٠٦٨٠.امام صادق عليه السلام : صدقه دادن، بدهى را ادا مى كند و بركت مى آورد.