ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٥٣

٢٠٠٧٣.عنه عليه السلام ـ لَمّا سألَهُ زِنديقٌ عن عِلمِ النُّجومِ ـ: هُو عِلمٌ قَلَّت مَنافِعُهُ و كَثُرَت مَضَرّاتُهُ ؛ لأنّهُ لا يُدفَعُ بهِ المَقدورُ و لا يُتَّقى بهِ المَحذورُ ، إن أخبَرَ المُنَجِّمُ بالبَلاءِ لَم يُنجِهِ التَّحَرُّزُ مِن القَضاءِ ، و إن أخبَرَ هُو بخَيرٍ لَم يَستَطِعْ تَعجيلَهُ ، و إن حَدَثَ بهِ سُوءٌ لَم يُمكِنْهُ صَرفُهُ ، و المُنَجِّمُ يَضادُّ اللّه َ في عِلمِهِ بزَعمِهِ أنّهُ يَرُدُّ قَضاءَ اللّه ِ عَن خَلقِهِ . [١]

٢٠٠٧٤.عنه عليه السلام ـ في دعاءِ الاستِخارَةِ بعدَ الفَراغِ من صَلاتِها: اللّهُمّ إنّكَ خَلَقتَ أقواما يَلجَؤونَ إلى مَطالِعِ النُّجوم لأوقاتِ حَرَكاتِهِم و سُكونِهِم و تَصَرُّفِهِم و عَقدِهِم ، و خَلَقتَني أبرَأُ إلَيكَ مِن اللَّجَأ إلَيها و مِن طَلَبِ الاختِياراتِ بِها ، و أتَيَقَّنُ أنّكَ لَم تُطلِعْ أحَدا على غَيبِكَ في مَواقِعِها ، و لَم تُسَهِّلْ لَهُ السَّبيلَ إلى تَحصيلِ أفاعيلِها . و إنّكَ قادِرٌ على نَقلِها في مَداراتِها في مَسيرِها علَى السُّعودِ العامّةِ و الخاصّةِ إلَى النُّحوسِ ، و مِن النُّحوسِ الشّامِلَةِ و المُفرَدَةِ إلَى السُّعودِ، لأنّكَ تَمحو ما تَشاءُ و تُثبِت و عِندَكَ اُمُّ الكِتابِ . [٢]

٢٠٠٧٣.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال زنديقى از اختر شناسى ـفرمود : آن علمى است كه منافعش اندك و مضرّاتش بسيار است؛ زيرا آنچه مقدّر باشد به وسيله اين علم دفع نمى شود و جلو بلا را به كمك آن نمى توان گرفت. اگر منجّم از بلا خبر دهد محافظت و مراقبت از خود ، او را از قضاى الهى نجات نمى دهد و اگر از خير و خوبيى خبر دهد، نمى تواند به آن شتاب بخشد و اگر بديى برايش پيش آيد، نمى تواند آن را برگرداند. منجّم با علم خدا مى ستيزد و به خيال خودش قضاى خدا را از خلق او برمى گرداند.

٢٠٠٧٤.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى بعد از نماز استخاره ـگفت : بار خدايا! تو مردمانى را آفريده اى كه براى تعيين زمان حركات و سكنات خود و فعاليت ها و عقود خويش به طلوع و غروب ستارگان پناه مى برند و مرا آفريدى و من به جاى پناه بردن به اوضاع كواكب و تعيين زمان انتخاب كارها از طريق آنها، به تو پناه مى آورم و يقين دارم كه تو هيچ كس را بر مواقع و جايگاه هاى ستارگان كه در غيب توست آگاه نكرده اى و راه رسيدن به تأثيرات آنها را برايش هموار نساخته اى. تو مى توانى ستارگان را در مدارهايشان از مسير سعدِ عام و خاص، به نحوست منتقل سازى و از نحوست فراگير و موردى به سعد بودن برگردانى؛ زيرا كه تو آنچه را بخواهى محو مى گردانى و آنچه را بخواهى ثبت مى كنى و امّ الكتاب در نزد تو مى باشد.