٢٠٦٣٩.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ثَلاثَةٌ لا يَنظُرُ اللّه ُ إلَيهِم يَومَ القِيامَةِ و لا يُزَكِّيهِم و لَهُم عَذابٌ ألِيمٌ : ... و رجُلٌ استَقبَلَكَ بِوُدِّ صَدرِهِ فيُواري (و قَلبُهُ) مُمتَلئٌ غِشّا . [١]

٢٠٦٤٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن مَدَحَ أخاهُ المُؤمِنَ في وَجهِهِ و اغتابَهُ مِن وَرائهِ فَقدِ انقَطَعَ ما بَينَهُما مِن العِصمَةِ . [٢]

٢٠٦٤١.عنه صلى الله عليه و آله : تَجِدونَ شَرَّ النّاسِ ذا الوَجهَينِ؛ الّذي يأتي هؤلاءِ بوَجهٍ ، و هؤلاءِ بوَجهٍ . [٣]

٢٠٦٤٢.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : بِئسَ العَبدُ عَبدٌ يكونُ ذا وَجهَينِ و ذا لِسانَينِ ، يُطري أخاهُ شاهِدا و يأكُلُهُ غائبا ، إن اُعطِيَ حَسَدَهُ ، و إنِ ابتُلِى خَذَلَهُ . [٤]

٢٠٦٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه نفرند كه خداوند در روز قيامت به آنها نمى نگرد و پاكشان نمى شمارد و عذابى دردناك در انتظارشان مى باشد :... و مردى كه پيش روى تو اظهار دوستى مى كند و پشت سرت دلش آكنده از غلّ و غشّ است.

٢٠٦٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه برادر مؤمن خود را پيش رويش بستايد و پشت سرش از او بدگويى كند، پيوند حرمت ميان آنها بريده شود.

٢٠٦٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين مردم را افراد دو رو مى يابيد؛ كسى كه پيش اين عدّه با چهره اى مى آيد و پيش آن عدّه با چهره اى ديگر.

٢٠٦٤٢.امام باقر عليه السلام : چه بد بنده اى است، بنده اى كه دو رو و دو زبان باشد، در حضور برادرش او را بستايد و در غيابش از وى بد گويد. اگر نعمتى به او عطا شود، بر وى حسادت ورزد و اگر گرفتار آيد او را تنها گذارد.

[١] تفسير العيّاشيّ : ١ / ١٧٩ / ٦٩.[٢] الأمالي للصدوق : ٦٧٧ / ٩٢٠ .[٣] الترغيب و الترهيب : ٣ / ٦٠٢ / ١.[٤] الأمالي للصدوق : ٤١٧ / ٥٥١ .