ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥١

١٩٨٨٦.عنه عليه السلام : كُنتُ معَ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله بمَكّةَ فخَرَجنا في بَعضِ نَواحِيها ، فما استَقبَلَهُ جَبَلٌ و لا مَدَرٌ و لا شَجَرٌ إلاّ و هُو يَقولُ : السَّلامُ علَيكَ يا رَسولَ اللّه ِ . [١]

١٩٨٨٧.عنه عليه السلام : لَقد رأيتُني أدخُلُ معَ رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله الوادِيَ فلا يَمُرُّ بحَجَرٍ و لا شَجَرٍ إلاّ قالَ : السَّلامُ عليكَ يا رَسولَ اللّه ِ ، و أنا أسمَعُهُ . [٢]

١٩٨٨٨.عنه عليه السلام : حتّى بَعَثَ اللّه ُ محمّدا صلى الله عليه و آله شَهيدا و بَشيرا و نَذيرا ، خَيرَ البَريَّةِ طِفلاً ، و أنجَبَها كَهلاً، و أطهَرَ المُطَهَّرينَ شِيمَةً، و أجوَدَ المُستَمطَرينَ دِيمَةً . [٣]

١٩٨٨٩.عنه عليه السلام : اِختارَهُ مِن شَجَرَةِ الأنبياءِ ، و مِشكاةِ الضِّياءِ ، و ذُؤابَةِ العَلياءِ ، و سُرَّةِ البَطحاءِ ، و مَصابيحِ الظُّلمَةِ ، و يَنابيع الحِكمَةِ . [٤]

١٩٨٨٦.امام على عليه السلام : من در مكّه با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و با هم به يكى از نواحى شهر رفتيم. آن حضرت با هيچ كوه و كلوخ و درختى رو به رو نمى شد، مگر اينكه مى گفتند : سلام بر تو اى رسول خدا!

١٩٨٨٧.امام على عليه السلام : با رسول خدا صلى الله عليه و آله به وادى [مكّه ]رفتم، بر هيچ سنگ و درختى نمى گذشت، مگر اينكه مى گفت : سلام بر تو اى رسول خدا! و من آن را مى شنيدم.

١٩٨٨٨.امام على عليه السلام : تا آنكه خداوند محمّد صلى الله عليه و آله را به عنوان گواه و نويد دهنده و هشدار دهنده فرستاد. در كودكى بهترين مردم بود و در ميان سالى نجيب ترين خلايق. اخلاق و خصالش، پاكتر از همه پاكان بود و جود و كرمش، سرشارتر و مداومتر از بخشندگان.

١٩٨٨٩.امام على عليه السلام : خداوند او (پيامبر) را از شجره پيامبران و از چراغدان روشنايى و از كاكُل بالايى [هستى] [٥] بالا و از ناف بطحا و از چراغ هاى روشنى بخش تاريكى و از چشمه هاى حكمت برگزيد.