ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٦١

الحديث :

٢٠٨٨٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لِرجُلٍ قالَ : اُحِبُّ أن اُحشَرَ يَومَ القِيام: لا تَظلِمْ أحَدا تُحشَرْ يَومَ القِيامَةِ في النُّورِ . [١]

٢٠٨٨١.عنه صلى الله عليه و آله : ثُمّ يقولُ ـ يَعني الرَّبَّ تباركَ و تعالى ـ : اِرفَعوا رُؤوسَكُم ، فيَرفَعونَ رُؤوسَهُم فيُعطيهِم نُورَهُم على قَدرِ أعمالِهِم ، فمِنهُم مَن يُعطى نُورَهُ مِثلَ الجَبَلِ العَظيمِ يَسعى بَينَ يَدَيهِ ، و مِنهُم مَن يُعطى نُورَهُ أصغَرَ مِن ذلكَ ، و مِنهُم مَن يُعطى مِثلَ النَّخلَةِ بِيَدِهِ ، و مِنهُم مَن يُعطى أصغَرَ مِن ذلكَ ، حتّى يَكونَ آخِرُهُم رجُلاً يُعطى نُورَهُ على إبهامِ قَدَمَيهِ يُضيءُ مَرّةً و يَطفأ مَرّةً . [٢]

٢٠٨٨٢.عنه صلى الله عليه و آله ـ لَمّا دَخَلَ على عِصابَةٍ مِن ضُعَفاءِ المُهاجِ: أبشِروا يا مَعشَرَ صَعالِيكِ المُهاجِرينَ بالنُّورِ التّامِّ يَومَ القِيامَةِ ، تَدخُلونَ الجَنَّةَ قَبلَ أغنياءِ النّاسِ بنِصفِ يَومٍ ، و ذاك خَمسُمِائةِ سَنَةٍ . [٣]

حديث :

٢٠٨٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مردى كه عرض كرد : من دوست دارم در روز قيامتفرمود : به هيچ كس ظلم نكن تا روز قيامت در نور و روشنايى محشور شوى.

٢٠٨٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنگاه او ـ يعنى خداوند متعال ـ مى فرمايد : سرهايتان را بالا گيريد. پس، آنان سرهايشان را بالا مى گيرند و خداوند به اندازه اعمالشان به آنها نور مى دهد؛ به يكى نورى مى دهد به اندازه يك كوه بزرگ كه پيشاپيش او مى دود، به يكى نورى كوچكتر از آن داده مى شود، به يكى نورى داده مى شود كه چون درخت خرمايى به دست مى گيرد و به ديگرى نورى كوچكتر از آن داده مى شود. تا آنكه به آخرين نفر آنها نورى به اندازه شصت پاهايش داده مى شود كه گاه مى درخشد و گاه خاموش مى شود.

٢٠٨٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ آنگاه كه بر گروهى از مهاجران تهيدست وارد شد و آفرمود : مژده باد شما را اى مهاجران تهيدست به نور كامل در روز قيامت؛ شما يك نصف روز، كه برابر با پانصد سال است، زودتر از مردمان توانگر به بهشت مى رويد.