ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٢٣

٢٠٧٦١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن ظَلَمَ امرأةً مَهرَها فهُو عِندَ اللّه ِ زانٍ ، و يقولُ اللّه ُ لَهُ يومَ القِيامَةِ : عَبدي زَوَّجتُكَ أمَتي على عَهدي فلَم تَفِ لي بالعَهدِ ، فيَتَولّى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ طَلبَ حَقِّها ، فَيَستَوعِبُ حَسَناتِهِ كلَّها فلا يَفي بحَقِّها فيُؤمَرُ بهِ إلَى النّارِ . [١]

٢٠٧٦٢.عنه صلى الله عليه و آله : مَن رَجَعَ عَن شَهادَتِهِ و كَتَمَها أطعَمَهُ اللّه ُ لَحمَهُ على رؤوسِ الخَلائقِ ، و يَدخُلُ النّارَ و هُو يَلوكُ لِسانَهُ [٢] . [٣]

٢٠٧٦٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كانَت لَهُ امرَأتانِ فلَم يَعدِلْ بَينَهُما في القَسمِ مِن نَفسِهِ و مالِهِ ، جاءَ يومَ القِيامَةِ مَغلولاً مائلاً شِقُّهُ حتّى يَدخُلَ النّارَ . [٤]

٢٠٧٦٤.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كانَ مُؤذِيا لِجارِهِ مِن غَيرِ حَقٍّ ، حَرَمَهُ اللّه ُ رِيحَ الجَنّةِ و مَأواهُ النّارُ ، ألا و إنّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ يَسألُ الرّجُلَ عَن حَقِّ جارِهِ ، و مَن ضَيَّعَ حَقَّ جارِهِ فلَيسَ مِنّا . [٥]

٢٠٧٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مَهريه زنى را ندهد، در پيش خدا زناكار محسوب مى شود و خداوند در روز قيامت به او مى فرمايد : بنده من! كنيز خود را با عهد و پيمانم به همسرى تو در آوردم و تو به عهد من وفا نكردى. پس، خداوند عزّ و جلّ خود مطالبه حقّ آن زن را به عهده مى گيرد و تمام كارهاى نيك آن مرد را مى ستاند، اما باز حقّ همسرش را جبران نمى كند. پس دستور داده مى شود آن مرد را در آتش افكنند.

٢٠٧٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از شهادت خود برگردد و آن را كتمان كند، خداوند [روز قيامت ]در حضور خلايق، گوشت او را به خوردش دهد و در حالى كه زبان خود را مى جود به دوزخ رود.

٢٠٧٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دو همسر داشته باشد و در تقسيم خودش و مالش ميان آن دو به عدالت رفتار نكند، روز قيامت در حالى كه دستانش بسته و نصف بدنش خميده (افليج) است آورده شود و به آتش درآيد.

٢٠٧٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس همسايه خود را به ناحقّ بيازارد، خداوند بوى بهشت را بر او حرام گرداند و جايگاهش آتش باشد. بدانيد كه خداوند عزّ و جلّ از آدمى درباره حقّ همسايه اش بازخواست مى كند و هر كس حقّ همسايه خود را ضايع كند از ما نيست.