٢١١٦٨.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا يَتَكلَّمُ الرّجُلُ بكَلِمَةِ حَقٍّ يُؤخَذُ بها إلاّ كانَ لَهُ مِثلُ أجرِ مَن أخَذَ بها ، و لا يَتَكلَّمُ بكَلِمَةِ ضَلالٍ يُؤخَذُ بِها إلاّ كانَ علَيهِ مِثلُ وِزرِ مَن أخَذَ بِها . [١]

(انظر) السنّة : باب ١٨٩٦. الخير : باب ١١٨٦. العلم : باب ٢٨٠٩.

٣٩٤٢

اختِصاصُ الهِدايَةِ بِاللّه ِ

الكتاب :

إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللّه َ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَ هُو أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ» . [٢]

٢١١٦٨.امام صادق عليه السلام : هرگاه فردى سخن حقّى بگويد و كسى به آن عمل كند، براى او همانند پاداش كسى باشد كه به آن عمل كرده است و هرگاه سخن گمراه كننده اى بگويد و كسى آن را به كار بندد، برايش همانند گناه كسى باشد كه به آن عمل كرده است.

٣٩٤٢

هدايت كردن، ويژه خداوند است

قرآن:

«در حقيقت، تو هر كه را دوست دارى نمى توانى راهنمايى كنى، بلكه خداست كه هركه را بخواهد راهنمايى مى كند و او به هدايت پذيران داناتر است».

[١] بحار الأنوار : ٢ / ١٩ / ٥٢.[٢] القصص : ٥٦.