ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٨٥

٢١١٥٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئل عَنِ الآيَةِ ـ: مَن أخرَجَها مِن ضَلالٍ إلى هُدى فكأنّما أحياها ، و مَن أخرَجَها مِن هُدىً إلى ضَلالٍ فَقد قَتَلَها . [١]

٢١١٦٠.الكافي عن حمران : قلتُ لأبي عبدِ اللّه عليه السلام : أخبرني عَن قَولِ اللّه ِ عزَّ و جلَّ : «و مَنْ أَحياها فَكَأنَّما أحيا النّاسَ جَميعا» ، قالَ : مِن حَرْقٍ أو غَرَقٍ ، ثُمّ سَكتَ ، ثُمّ قالَ : تأوِيلُها الأعظَمُ أن دَعاها فاستَجابَت لَهُ . [٢]

٣٩٤١

ثَوابُ الهِدايَةِ

٢١١٦١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لعليٍّ عليه السلام لَمّا بَعَثَهُ إلَى اليَمَنِ: يا عليُّ ، لا تُقاتِلَنَّ أحَدا حتّى تَدعُوَهُ ، و ايمُ اللّه ِ لَأن يَهدي اللّه ُ على يَدَيكَ رجُلاً خَيرٌ لَكَ مِمّا طَلَعَت علَيهِ الشَّمسُ و غَرَبَت ، و لَكَ وَلاؤهُ يا عليُّ . [٣]

٢١١٦٢.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِمُعاذٍ ـ: يا مُعاذُ ، لَأن يَهدي اللّه على يَدِكَ رجُلاً مِن أهلِ الشِّركِ خَيرٌ لكَ مِن أن تَكونَ لَكَ حُمرُ النَّعَمِ . [٤]

٢١١٥٩.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از همين آيه ـفرمود : يعنى كسى كه ديگرى را از گمراهى به راه راست درآورد، مانند اين است كه او را زنده كرده است و كسى كه ديگرى را از راه راست به گمراهى كشاند، او را كشته است.

٢١١٦٠.الكافى ـ به نقل از حمران ـ: از امام صادق عليه السلام درباره آيه « و هر كس، كسى را زنده كند، چنان است كه همه مردم را زنده كرده است » سؤال كردم حضرت فرمود : يعنى او را از سوختن يا غرق شدن نجات دهد. حضرت سپس سكوت كرد و بعد فرمود: تأويل بزرگترِ آن، اين است كه كسى را [به راه راست] دعوت كند و او دعوتش را بپذيرد.

٣٩٤١

ثواب هدايت كردن

٢١١٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه على عليه السلام را به يمن فرستاد ـفرمود : اى على! هرگز با كسى جنگ مكن مگر اينكه قبلاً او را [به اسلام] دعوت كرده باشى كه به خدا سوگند، اگر خداوند كسى را به دست تو هدايت كند برايت بهتر است از آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب مى كند ؛ و تو بر شخص هدايت شده ولايت دارى ، اى على .

٢١١٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به معاذ ـفرمود : اى معاذ! اگر خداوند مردى از مشركان را به دست تو هدايت كند، برايت بهتر از آن است كه اشتران سرخ مو داشته باشى.