ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٧٣

٢١١٣٣.عنه صلى الله عليه و آله : أيُّما مُسلِمَينِ تَهاجَرا فمَكَثا ثَلاثا لا يَصطَلِحانِ إلاّ كانا خارِجَينِ مِن الإسلامِ ، و لَم يَكُن بَينَهُما وَلايَةٌ ، فأيُّهُما سَبَقَ إلى كلامِ أخيهِ كانَ السّابِقَ إلَى الجَنَّةِ يَومَ الحِسابِ . [١]

٢١١٣٤.عنه صلى الله عليه و آله : لا يَحِلُّ لمُسلِمٍ أن يَهجُرَ أخاهُ فَوقَ ثَلاثِ لَيالٍ ، يَلتَقيانِ فيُعرِضُ هذا و يُعرِضُ هذا ، و خَيرُهُما الّذي يَبدأ بالسَّلام . [٢]

٢١١٣٥.عنه صلى الله عليه و آله : لا يَحِلُّ أن يَصطَرِما فَوقَ ثَلاثٍ ، فإنِ اصطَرَما فَوقَ ثلاثٍ لَم يَجتَمِعا في الجَنّةِ أبَدا ، و أيُّهُما بَدأ صاحِبَهُ كُفِّرَت ذُنوبُهُ ، و إن هُو سَلَّمَ فلَم يَرُدَّ علَيهِ و لَم يَقبَلْ سَلامَهُ رَدَّ علَيهِ المَلَكُ ، وَ رَدَّ على ذلكَ الشَّيطانُ . [٣]

٢١١٣٦.بحار الأنوار عن حمران عن الإمامِ الباقرِ عليه الس ما مِن مُؤمنَينِ اهتَجَرا فَوق ثَلاثٍ إلاّ وَ بَرِئتُ مِنهُما في الثّالِثَةِ ، فقيلَ لَهُ : يا بنَ رسولِ اللّه ِ ، هذا حالُ الظّالِمِ فما بالُ المَظلومِ ؟ فقالَ عليه السلام : ما بالُ المَظلومِ لا يَصيرُ إلَى الظّالِمِ فيَقولُ : أنا الظّالِمُ ، حتّى يَصطَلِحا ؟! [٤]

٢١١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دو مسلمانى كه با هم قهر كنند و سه روز به قهر خود ادامه دهند و آشتى نكنند، هر دو از اسلام بيرون روند و ميان آنان هيچ پيوند دينى نباشد و هر كدام از آنان پيش از ديگرى با برادرش حرف بزند، در روز حسابرسى جلوتر به بهشت رود.

٢١١٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر هيچ مسلمانى روا نيست بيش از سه شب با برادرش قهر كند و با هم رو به رو شوند و هر يك از ديگرى روى برگرداند. بهترين آن دو نفر كسى است كه ابتدا سلام كند.

٢١١٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [بر هيچ دو نفر مسلمانى ]روا نيست كه بيش از سه [شب] با هم قطع رابطه كنند؛ زيرا اگر بيش از سه شب قطع رابطه كنند، هرگز با هم در بهشت جمع نمى شوند و هر كدام از آنها زودتر از ديگرى رابطه اش را برقرار كند، گناهانش پاك مى شود و اگر به او سلام كرد و او جوابش را نداد و سلامش را نپذيرفت، جواب او را فرشته بدهد و جواب آن ديگرى را شيطان.

٢١١٣٦.بحار الأنوار ـ به نقل از حمران ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : هيچ دو مؤمنى بيش از سه روز با يكديگر قهر نكردند، مگر اينكه در روز سوم من از آن دو بيزار شدم. عرض شد: يا بن رسول اللّه ! آنكه ظالم و مقصّر است، درست [چون حقّش همين است ]اما مظلوم چرا؟ فرمود: چرا آن مظلوم پيش مقصّر نمى رود و نمى گويد: مقصّر منم، تا آشتى كنند؟