١٩٨٩٥.عنه عليه السلام : ابتَعَثَهُ بالنُّورِ المُضيءِ، و البُرهانِ الجَليِّ ، و المِنهاجِ البادي ، و الكِتابِ الهادي . اُسرَتُهُ خَيرُ اُسرَةٍ ، و شَجَرَتُهُ خَيرُ شَجَرَةٍ ، أغصانُها مُعتَدِلَةٌ ، و ثِمارُها مُتَهَدِّلَةٌ ، مَولِدُهُ بمَكّةَ ، و هِجرَتُهُ بطَيبَةَ . [١]

١٩٨٩٦.عنه عليه السلام : حتّى أفضَت كرامَةُ اللّه ِ سبحانَهُ و تعالى إلى محمّدٍ صلى الله عليه و آله ، فأخرَجَهُ مِن أفضَلِ المَعادِنِ مَنبِتا ، و أعَزِّ الأرُوماتِ مَغرِسا ؛ مِن الشَّجَرَةِ الّتي صَدَعَ مِنها أنبياءَهُ ، و انتَجَبَ (انتَخَبَ) مِنها اُمناءَهُ ... سِيرَتُهُ القَصدُ ، و سُنَّتُهُ الرُّشدُ ، و كلامُهُ الفَصلُ ، و حُكمُهُ العَدلُ . [٢]

١٩٨٩٧.عنه عليه السلام : طَبيبٌ دَوّارٌ بطِبِّهِ ، قد أحكَمَ مَراهِمَهُ ، و أحمى (أمضى) مَواسِمَهُ ، يَضَعُ ذلكَ حَيثُ الحاجَةُ إلَيهِ ، مِن قُلوبٍ عُميٍ ، و آذانٍ صُمٍّ ، و ألسِنَةٍ بُكمٍ ، مُتَتبِّعٌ بدَوائهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ و مَواطِنَ الحَيرَةِ ، لَم يَستَضيئوا بأضواءِ الحِكمَةِ ، و لَم يَقدَحوا بزِنادِ العُلومِ الثّاقِبَةِ ، فهُم في ذلكَ كالأنعامِ السّائمَةِ ، و الصُّخورِ القاسِيَةِ . [٣]

١٩٨٩٨.عنه عليه السلام : و أشهَدُ أنَّ محمّدا عَبدُهُ و رَسولُهُ ، دَعا إلى طاعَتِهِ ، و قاهَرَ أعداءَهُ جِهادا عَن دِينِهِ ، لا يَثنيهِ عَن ذلكَ اجتِماعٌ على تَكذيبِهِ ، و التِماسٌ لإطفاءِ نُورِهِ . [٤]

١٩٨٩٥.امام على عليه السلام : خداوند او را با نور روشنايى بخش و برهان آشكار و راه پيدا و كتاب راهنما برانگيخت. خاندانش بهترين خاندان است و شجره اش بهترين شجره و شاخه هايش راست و ميوه هايش آويزان. زادگاهش مكّه است و هجرتش به طيبه (مدينه طيّبه) .

١٩٨٩٦.امام على عليه السلام : تا آنكه كرامت خداوند سبحان به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد. پس او را از برترين رويشگاه ها و ارجمندترين ريشه و تبارها بيرون آورد، از درختى كه پيامبرانش را از آن به وجود آورد و اُمناى خويش را از آن برگزيد... راهش راست و معتدل است و شيوه اش راهنمايى و سخنش جدا كننده حق از باطل و حُكمش بر اساس عدل و داد.

١٩٨٩٧.امام على عليه السلام : طبيبى بود كه با داروى خود ميان مردم مى گرديد. مرهمهايش را درست و آماده كرده و ابزار داغ كردنش را تافته بود و آنها را بر هر جا كه لازم بود، از دل هاى كور و گوش هاى كر و زبان هاى گنگ، مى گذاشت. با داروى خود بيمارى هاى غفلت و سرگردانى را در كسانى كه از پرتوهاى حكمت روشنايى برنگرفته بودند و با آتش زنه هاى دانش هاى درخشان شعله اى برنيفروخته بودند، و همچون حيوانات چرنده و تخته سنگهاى سخت بودند، درمان مى كرد.

١٩٨٩٨.امام على عليه السلام : گواهى مى دهم كه محمّد بنده و فرستاده خداست، به فرمانبرى از خدا فرا خواند و در راه دفاع از دين او، دشمنانش را مقهور ساخت، همداستانى [دشمنان خدا] بر تكذيب و مخالفت او و كوشش آنان براى خاموش ساختن نورش، او را از اين كار [كه دعوت به طاعت خدا و دفاع از دينش بود] باز نمى داشت.

[١] نهج البلاغة : الخطبة ١٦١ .[٢] نهج البلاغة: الخطبة٩٤.[٣] نهج البلاغة : الخطبة ١٠٨.[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٠.