ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٢٨

٢٠٧٨٢.عنه صلى الله عليه و آله : مَن رَدَّ عَن أخيهِ غِيبَةً سَمِعَها في مَجلِسٍ رَدَّ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ عَنهُ ألفَ بابٍ مِن الشَّرِّ في الدُّنيا و الآخِرَةِ ، فإن لَم يَرُدَّ عَنهُ و أعجَبَهُ كانَ علَيهِ كَوِزرِ مَنِ اغتابَ . [١]

٢٠٧٨٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَن رَمى مُحصَنا أو مُحصَنَةً أحبَطَ اللّه ُ عَمَلَهُ ، و جَلَدَهُ يَومَ القِيامَةِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ مِن بَينِ يَدَيهِ و مِن خَلفِهِ ، و تَنهَشُ لَحمَهُ حَيّاتٌ و عَقارِبُ ، ثُمّ يُؤمَرُ بهِ إلَى النّارِ . [٢]

٢٠٧٨٤.عنه صلى الله عليه و آله : مَن شَرِبَ الخَمرَ في الدُّنيا سَقاهُ اللّه ُ مِن سُمِّ الأفاعي [٣] و مِن سُمِّ العَقارِبِ شَربَةً يَتَساقَطُ لَحمُ وَجهِهِ في الإناءِ قَبلَ أن يَشرَبَها ، فإذا شَرِبَها تَفَسَّخَ لَحمُهُ و جِلدُهُ كالجِيفَةِ ، يَتأذّى بهِ أهلُ الجَمعِ حتّى يُؤمَرَ بهِ إلَى النّارِ ، و شارِبُها و عاصِرُها و مُعتَصِرُها في النّارِ، و بايِعُها و مُبتاعُها و حامِلُها و المَحمولَةُ إلَيهِ و آكِلُ ثَمَنِها سَواءٌ في عارِها و إثمِها . ألا و مَن سَقاها يَهوديّا أو نَصرانيّا أو صابيّا أو مَن كانَ مِن النّاسِ فعَلَيهِ كَوِزرِ مَن شَرِبَها . ألا و مَن باعَها أو اشتَراها لَغيرِهِ لَم يَقبَلِ اللّه ُ تعالى مِنهُ صَلاةً و لا صِياما و لا حَجّا و لا اعتِمارا حتّى يَتوبَ مِنها ، و إن ماتَ قَبلَ أن يَتوبَ كانَ حَقّا علَى اللّه ِ تعالى أن يَسقِيَهُ بكُلِّ جُرعَةٍ شَرِبَ مِنها في الدُّنيا شَربَةً مِن صَديدِ جَهنّمَ . ألا و إنّ اللّه َ حَرَّمَ الخَمرَ بعَينِها و المُسكِرَ مِن كُلِّ شَرابٍ ، ألا و كُلُّ مُسكِرٍ حَرامٌ . [٤]

٢٠٧٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در مجلسى بشنود كه از برادرش غيبت مى شود و جلو آن را بگيرد، خداوند عزّ و جلّ هزار باب شرّ و بدى را در دنيا و آخرت از او بگرداند، امّا اگر مانع غيبت او نشود و از اينكه از او غيبت كنند خوشش بيايد براى او نيز گناهى همانند گناه غيبت كننده است.

٢٠٧٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به مرد يا زن پاكدامنى تهمت زند، خداوند اعمال [نيك] او را باطل گرداند و روز قيامت هفتاد هزار فرشته از پيش رو و پشت سرش بر او تازيانه زنند و مارها و كژدم ها بدنش را بگزند و آنگاه امر شود او را به آتش برند.

٢٠٧٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در اين جهان شراب نوشد، خداوند [در آخرت ]جام شربتى از زهر افعى ها و كژدم ها به او دهد كه پيش از نوشيدن آن، گوشت صورتش در آن جام ريزد و چون آن را بياشامد گوشت و پوست بدن او چون لاشه اى گنديده از هم متلاشى شود و اهل محشر از [بوى گند ]او متأذى شوند تا اينكه امر شود او را به دوزخ برند و شراب خوار و شراب ساز و سفارش دهنده در آتش هستند و فروشنده و خريدار و باربر و تحويلدار و خورنده بهاى آن در ننگ و گناه آن يكسان هستند. بدانيد كه هر كس به يهودى يا نصرانى يا صابئى و يا هر كس ديگرى از مردم، شراب بنوشاند، گناهش همانند گناه كسى است كه آن را بياشامد. بدانيد كه هر كس براى ديگرى شراب بفروشد يا بخرد خداوند متعال از او نه نمازى مى پذيرد و نه روزه اى و نه حجّى و نه عمره اى مگر اينكه توبه كند و اگر پيش از توبه بميرد، بر خداى متعال است كه براى هر جرعه شرابى كه در دنيا نوشيده است جرعه اى از چركابه جهنم به او بنوشاند. بدانيد كه خداوند شراب را به طور خاصّ و هر نوشيدنى مست كننده ديگرى را حرام كرده است. بدانيد كه هر آنچه سكر آور باشد حرام است.