ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٢٧

٢٠٧٧٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن عَلَّقَ سَوطا بينَ يَدَي سُلطانٍ جائرٍ جَعَلَهُ اللّه ُ حَيَّةً طُولُها سِتّونَ ألفَ ذِراعٍ ، فتُسَلَّطُ علَيهِ في نارِ جَهنَّمَ خالِدا فيها مُخَلَّدا . [١]

٢٠٧٧٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَنِ اغتابَ أخاهُ المُسلِمَ بَطَلَ صَومُهُ و انتَقَضَ وُضوؤهُ ، فإن ماتَ و هُو كذلكَ ماتَ و هُو مُستَحِلٌّ لِما حَرَّمَ اللّه ُ . [٢]

٢٠٧٧٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن مَشى في نَميمَةٍ بينَ اثنَينِ سَلَّطَ اللّه ُ علَيهِ في قَبرِهِ نارا تُحرِقُهُ إلى يَومِ القِيامَةِ، و إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ سَلَّطَ اللّه ُ علَيهِ تِنِّينا أسوَدَ يَنهَشُ لَحمَهُ حتّى يَدخُلَ النّارَ . [٣]

٢٠٧٨٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كَظَمَ غَيظَهُ و عَفا عَن أخيهِ المُسلِمِ ، و حَلُمَ عَن أخيهِ المُسلِمِ أعطاهُ اللّه ُ تعالى أجرَ شَهيدٍ . [٤]

٢٠٧٨١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن بَغى على فَقيرٍ أو تَطاوَلَ علَيهِ و استَحقَرَهُ ، حَشَرَهُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ مِثلَ الذَّرَّةِ في صُورَةِ رجُلٍ حتّى يَدخُلَ النّارَ . [٥]

٢٠٧٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در حضور فرمانروايى ستمگر تازيانه اى بياويزد، خداوند آن تازيانه را به صورت مارى به طول شصت هزار گز درآورد و آن را در آتش دوزخ براى هميشه بر وى مسلّط گرداند.

٢٠٧٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از برادر مسلمان خود غيبت كند، روزه اش باطل شود و وضويش بشكند و اگر در آن حال بميرد در حالى مرده است كه حرام خدا را حلال شمرده است.

٢٠٧٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ميان دو كس سخن چينى كند، خداوند آتشى را در قبرش بر او مسلّط كند كه تا روز قيامت وى را بسوزاند و آنگاه كه از گورش بيرون آيد خداوند اژدهايى سياه بر او مسلّط گرداند كه پيوسته گوشت بدن او را بگزد تا وارد دوزخ شود.

٢٠٧٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس خشم خود را فرو خورد و از برادر مسلمانش درگذرد و در برابر برادر مسلمان خود بردبارى ورزد، خداوند متعال اجر شهيد به او عطا فرمايد.

٢٠٧٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به تهيدستى زور بگويد يا بر او گردنكشى و بزرگى كند و حقيرش شمارد، خداوند در روز قيامت او را به شكل آدمى به اندازه مورچه محشور نمايد تا اين كه به دوزخ رود.