ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٢٢

٢٠٧٥٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن زَنى بامرأةٍ يَهوديَّةٍ أو نَصرانيَّةٍ أو مَجوسيَّةٍ أو مُسلِمَةٍ حُرَّةٍ أو أمَةٍ أو مَن كانَت مِن النّاسِ ، فَتَحَ اللّه ُ علَيهِ في قَبرِهِ ثَلاثَمِائةِ ألفِ بابٍ مِن النّارِ ، تَخرُجُ مِنها حَيّاتٌ و عَقارِبُ و شُهُبٌ مِن نارٍ ، فَهُو يَحتَرِقُ إلى يَومِ القِيامَةِ ، و يَتأذَّى النّاسُ مِن نَتنِ فَرجِهِ فيُعرَفُ بهِ إلى يَومِ القِيامَةِ حتّى يُؤمَرَ بهِ إلَى النّارِ ، فيَتأذّى بهِ أهلُ الجَمعِ مَع ما هُم فيهِ مِن شِدَّةِ العَذابِ ؛ لأنَّ اللّه َ حَرَّمَ المَحارِمَ ، و ما أحَدٌ أغيَرُ مِن اللّه ِ تعالى ، و مِن غَيرَتِهِ أنّهُ حَرَّمَ الفَواحِشَ و حَدَّ الحُدودَ . [١]

٢٠٧٥٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن اطَّلَعَ في بَيتِ جارِهِ فنَظَرَ إلى عَورَةِ رجُلٍ أو شَعرِ امرأةٍ أو شَيءٍ مِن جَسَدِها، كانَ حَقّا علَى اللّه ِ أن يُدخِلَهُ النّارَ مَع المُنافِقينَ الّذينَ كانوا يَتَّبِعونَ عَوراتِ النّاسِ في الدُّنيا ، و لا يَخرُجُ مِن الدُّنيا حتّى يَفضَحَهُ اللّه ُ و يُبديَ للنّاسِ عَورَتَهُ في الآخِرَةِ . [٢]

٢٠٧٦٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن سَخِطَ اللّه َ برِزقِهِ و بَثَّ شَكواهُ و لَم يَصبِرْ ، لَم تُرفَعْ لَهُ إلَى اللّه ِ حَسَنَةٌ ، و لَقِى اللّه َ تعالى و هُو علَيهِ غَضبانُ . [٣]

٢٠٧٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با زنى يهودى يا نصرانى يا مجوسى يا مسلمان، آزاد باشد يا كنيز، يا هر زن ديگرى زنا كند، خداوند در گور او سيصد هزار دَر از آتش بگشايد و از آن درها مارها و عقرب ها و شراره هاى آتش بيرون آيند و او تا روز قيامت بسوزد و مردم از بوى گند عورتش متأذّى باشند و تا روز قيامت او را به واسطه آن بو بشناسند و آنگاه دستور آيد كه او را به دوزخ برند و دوزخيان با آنكه خود در عذابى سخت گرفتارند، از وجود او در رنج باشند. اين همه براى آن است كه خداوند حرام ها را قدغن كرده است و غيرتمندتر از خداوند متعال هم كسى نيست و از همين غيرت اوست كه فحشا و كارهاى زشت را حرام و حدود تعيين كرده است.

٢٠٧٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به خانه همسايه خود سرك كشد و به عورت مردى يا موى زنى يا قسمتى از بدن او نگاه كند، بر خداوند است كه او را با منافقانى كه در دنيا دنبال عيب هاى مردم هستند، به دوزخ درآورد و از دنيا نرود تا اينكه خداوند رسوايش سازد و در آخرت نيز زشتى هاى او را براى مردم آشكار گرداند.

٢٠٧٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از روزى خداوند نا خرسند باشد و زبان به شكايت بگشايد و شكيبايى نكند، هيچ كار نيكى از او به درگاه خداوند بالا نرود و خداوند متعال را در حالى ديدار كند كه بر او خشمگين است.