قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ وَ الاْءِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللّه ِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانا وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللّه ِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ» . [١]

إِنَّ اللّه َ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الاْءِحْسَانِ وَ إِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ... وَ لاَ تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللّه ِ ثَمَنا قَلِيلاً إِنَّمَا عِنْدَ اللّه ِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» . [٢]

وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللّه ِ وَ لاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» . [٣]

وَ إِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللّه ِ وَ لاَ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ» . [٤]

وَ لاَ تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَ لاَ تَعْثَوْا فِي الْأَرْض مُفْسِدِينَ» . [٥]

٣٨٩٦

اصول منهيّات در قرآن كريم

قرآن:

«بگو : پروردگار من فقط زشت كارى ها را ـ چه آشكارش باشد و چه پنهان ـ و گناه و ستم ناحقّ را حرام گردانيده است و نيز اينكه چيزى را شريك خدا سازيد كه دليلى بر [حقانيّت] آن نازل نكرده و اينكه چيزى را كه نمى دانيد به خدا نسبت دهيد».

«در حقيقت، خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مى دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى دارد. به شما اندرز مى دهد، باشد كه پند گيريد... و پيمان خدا را به بهاى ناچيزى مفروشيد؛ زيرا آنچه نزد خداست ـ اگر بدانيد ـ همان براى شما بهتر است».

«و در راه خدا انفاق كنيد و خود را با دستان خويش به هلاكت ميفكنيد و نيكى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مى دارد».

«و هنگامى كه موسى براى قوم خود در پى آب برآمد، گفتيم : با عصايت بر آن تخته سنگ بزن. پس، دوازده چشمه از آن جوشيدن گرفت [به گونه اى كه ]هر قبيله اى آبشخور خود را مى دانست. [و گفتيم :] از روزى خدا بخوريد و بياشاميد، و[لى] در زمين سر به فساد برمداريد».

«و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد».

[١] الأعراف : ٣٣.[٢] النحل : ٩٠ ـ ٩٥.[٣] البقرة : ١٩٥.[٤] البقرة : ٦٠.[٥] الشعراء : ١٨٣.