٢٠٧٣٧.الإمامُ الجوادُ عن آبائه عليهم السلام : قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : لَمّا اُسرِيَ بِي رأيتُ امرأةً رأسُها رأسُ خِنزيرٍ ، و بَدَنُها بَدَنُ الحِمارِ ، و علَيها ألفُ ألفِ لَونٍ مِن العَذابِ ، فسُئلَ: ما كانَ عَمَلُها ؟ فقالَ : إنّها كانت نَمّامَةً كذّابَةً . [٤]

٢٠٧٣٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أتانيَ البارِحَةَ رجُلانِ ، فاكتَنَفاني ، فانطَلَقا بِي ، حتّى أتَيا على رجُلٍ في يَدِهِ كُلاّبٌ يُدخِلُهُ في فيِّ رجُلٍ ، فيَشُقُّ شِدقَهُ ، حتّى يَبلُغَ لِحيَيهِ ، فيَعودُ فيأخُذُ فيهِ ، فقلتُ : مَن هذا ؟ قالَ : هُمُ الّذينَ يَسعَونَ بالنَّميمَةِ . [٥]

٢٠٧٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى يكديگر سخن چينى و خبر كشى نكنيد .

٢٠٧٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از غيبت و سخن چينى حذر كنيد؛ زيرا غيبت مُفطر است و سخن چينى موجب عذاب قبر مى شود.

٢٠٧٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چيزى نمانده كه سخن چينى، جادوگرى باشد .

٢٠٧٣٧.امام جواد عليه السلام ـ به نقل از پدرانش ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : شبى كه مرا به معراج بردند زنى را ديدم كه سرش سر خوك بود و بدنش بدن الاغ و گرفتار هزار هزار نوع عذاب بود. سؤال شد: او چه كرده بود؟ فرمود : او سخن چين و دروغ پرداز بود.

٢٠٧٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ديشب دو مرد نزد من آمدند و مرا بغل كردند و با خود بردند تا آنكه به مردى رسيدند كه در دستش چنگكى بود و آن را در دهان مردى مى كرد و دهانش را تا ته آرواره هايش مى شكافت و اين كار را مرتب انجام مى داد، پرسيدم : اين كيست؟ [يكى از آنها ]گفت : اينان كسانى هستند كه سخن چينى مى كنند.

[١] كنز العمّال : ٨٣٥٣.[٢] بحار الأنوار : ٧٧ / ٦٧ / ٦.[٣] كنز العمّال : ٨٣٥١.[٤] بحار الأنوار : ٧٥ / ٢٦٤ / ٧.[٥] كنز العمّال : ٨٣٥٥.