ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٨١
٣٨٤٨
إحسانُ مُجاوَرَةِ النِّعَمِ
٢٠٤١٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أحسِنوا مُجاوَرَةَ النِّعَمِ ؛ لا تُمِلُّوها و لا تُنَفِّروها ؛ فإنّها قَلّما نَفَرَت مِن قَومٍ فعادَت إلَيهِم . [١]
٢٠٤١٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أحسِنوا صُحبَةَ النِّعَمِ قَبلَ فِراقِها ؛ فإنّها تَزولُ و تَشهَدُ على صاحِبِها بما عَمِلَ فيها . [٢]
٢٠٤١٩.عنه عليه السلام : اِحذَروا نِفارَ النِّعَمِ ؛ فما كلُّ شارِدٍ بمَردُودٍ . [٣]
٢٠٤٢٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أحسِنوا جِوارَ النِّعَمِ ، و احذَروا أن تَنتَقِلَ عَنكُم إلى غَيرِكُم ، أما إنّها لَم تَنتَقِلْ عَن أحَدٍ قَطُّ فكادَت أن تَرجِعَ إلَيهِ . [٤]
٢٠٤٢١.الإمامُ الرِّضا عليه السلام : أحسِنوا جِوارَ النِّعَمِ ؛ فإنّها وَحشِيَّةٌ ما نَأَت [٥] عَن قَومٍ فعادَت إلَيهِم . [٦]
٢٠٤٢٢.الإمامُ الهادي عليه السلام : ألقُوا النِّعَمَ بحُسن مُجاوَرَتِها ؛ و التَمِسوا الزِّيادَةَ فيها بالشُّكرِ علَيها ، و اعلَموا أنّ النَّفسَ أقبَلُ شيءٍ لِما اُعطِيَت ، و أمنَعُ شَيءٍ لِما مُنِعَت . [٧]
٣٨٤٨
خوش همسايگى با نعمت ها
٢٠٤١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همسايه خوبى براى نعمت ها باشيد، آنها را آزرده و فرارى نكنيد؛ زيرا به ندرت پيش مى آيد كه نعمتى از مردمى بگريزد و باز به ميان آنان برگردد.
٢٠٤١٨.امام على عليه السلام : براى نعمت ها، پيش از آنكه از شما جدا شوند، همدمى نيكو باشيد؛ زيرا نعمت ها مى روند و به نحوه رفتارى كه همدمشان با آنها كرده است گواهى مى دهند.
٢٠٤١٩.امام على عليه السلام : مواظب باشيد كه نعمت ها نَرَمند؛ زيرا هر گريخته اى باز نمى گردد.
٢٠٤٢٠.امام صادق عليه السلام : حق همسايگى نعمت ها را نيكو به جا آوريد و مواظب باشيد كه از شما به ديگرى منتقل نشوند. بدانيد كه اگر نعمت از جوار كسى رخت بربندد، كمتر پيش مى آيد كه دوباره به سوى او باز گردد.
٢٠٤٢١.امام رضا عليه السلام : با نعمت ها خوش همسايگى كنيد؛ زيرا كه نعمت ها رمنده اند و اگر از مردمى برمند ديگر به سوى آنان باز نمى گردند.
٢٠٤٢٢.امام هادى عليه السلام : براى نعمت ها همسايه خوبى باشيد و با سپاسگزارى و قدردانى از آنها، بر نعمت هاى خويش بيفزاييد و بدانيد كه نفْس ، آنچه را به او داده مى شود به راحتى مى پذيرد و در برابر آنچه از آن باز داشته مى شود، به شدت مقاومت مى كند.
[١] كنز الفوائد: ٢ / ١٦٢ .[٢] علل الشرائع: ٤٦٤/١٢.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٢٤٦.[٤] الأمالي للطوسيّ : ٢٤٦ / ٤٣١.[٥] النأي : البُعد، المفارقة. (لسان العرب : ١٥ / ٣٠٠).[٦] بحار الأنوار : ٧٨ / ٣٤١ / ٤١.[٧] أعلام الدين : ٣١٢.