٢٠٠٩٤.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّ اللّه َ جلّ جلالُهُ أوحى إلَى الدُّنيا : أتعِبي مَن خَدَمَكِ و اخدُمي مَن رَفَضَكِ ، و إنّ العَبدَ إذا تَخَلّى بسَيِّدِهِ في جَوفِ هذا اللَّيلِ المُظلِمِ و ناجاهُ أثبَتَ اللّه ُ النُّورَ في قَلبِهِ ، فإذا قالَ : يا رَبِّ ! ناداهُ الجَليلُ جلّ جلالُهُ : لَبَّيكَ عَبدي سَلْني اُعطِكَ ، و تَوَكَّلْ علَيَّ أكفِكَ . ثُمّ يَقولُ جلّ جلالُهُ للمَلائكَةِ : مَلائكَتي ، انظُروا إلى عَبدي قَد تَخَلّى بِي في جَوفِ هذا اللَّيلِ المُظلِمِ ، و البَطّالونَ لاهُونَ ، و الغافِلونَ يَنامونَ ، اشهَدوا أنّي قَد غَفَرتُ لَهُ . [٤]

٢٠٠٩١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در مناجات ـگفت : به واسطه تو، به لذّت مناجات با تو رسيدند و از لطف تو، به عاليترين مقاصدشان دست يافتند.

٢٠٠٩٢.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعايش در روز عرفه ـگفت : و خلوت راز و نياز با خودت در شب و روز را در نظر من آراسته گردان.

٢٠٠٩٣.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود : به من شاد باش و از يادِ من لذّت ببر و از نعمت مناجات با من برخوردار شو.

٣٧٩٤

فضيلت مناجات در تاريكى هاى شب

٢٠٠٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ جلّ جلاله ـ به دنيا وحى فرمود : آن را كه خدمت تو كند به رنج افكن و آن كس را كه تو را دور افكند خدمت كن. و بنده هرگاه در دل شبِ تار با خواجه خويش خلوت گزيند و با او به راز و نياز پردازد، خداوند روشنايى را در دل او استوار گرداند، به طورى كه هرگاه بگويد : اى آقاى من! آن ربّ جليل ـ جلّ جلاله ـ ندايش دهد : لبّيك، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم و به من توكّل كن تا كار سازيت كنم. آنگاه خداوند ـ جلّ جلاله ـ به فرشتگان گويد: اى فرشتگان من! بنگريد به اين بنده من كه در دل شبِ تار با من خلوت كرده است، در حالى كه هرزگان به كارهاى بيهوده سرگرمند و غافلان خفته اند. گواه باشيد كه من او را آمرزيدم.

[١] بحار الأنوار : ٩٤ / ١٤٧ / ٢١.[٢] الصحيفة السجّاديّة : الدعاء ٤٧ .[٣] قصص الأنبياء : ١٩٩ / ٢٥٤.[٤] مشكاة الأنوار : ٤٥٠ / ١٥٠٩ .