٨٢.امام صادق عليه السلام : على بن الحسين (امام زين العابدين) عليه السلام با كنيزى كه از آنِ حسن بن على عليه السلام بود ، ازدواج كرد . اين خبر ، به گوش عبد المَلِك بن مروان رسيد . در نامه اى به ايشان نوشت كه : تو شوهر كنيزان گشته اى ! زين العابدين عليه السلام به او نوشت : «همانا خداوند به وسيله اسلام ، پستى را بلندى بخشيده و ناقص را كامل گردانيده و از فرومايگى ، به ارجمندى رسانيده است . بنا بر اين ، هيچ مسلمانى پست نيست ؛ بلكه پستى واقعى ، پستى جاهليت است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، خود ، بنده اش را [ از قوم خود ] زن داد و با كنيزش ازدواج كرد» . چون نامه به عبد الملك رسيد ، به اطرافيانش گفت : به من بگوييد آن كدام مرد است كه هر گاه كارى كه ديگران را پست مى كند ، انجام بدهد ، جز بر بزرگى او نمى افزايد؟ گفتند : امير المؤمنين .[١] عبد الملك گفت : نه ، به خدا ! او چنين نيست . گفتند : ما كسى جز امير المؤمنين را نمى شناسيم! گفت : نه ، به خدا ! او امير المؤمنين نيست ؛ بلكه على بن الحسين است .

[١] مقصودشان خودِ عبد الملك بود .