٩٨٢.البداية و النهاية ـ به نقل از ابو مخنف ـ: وليد به دنبال عبد اللّه بن زبير فرستاد و او از بيعت ، سر باز زد و يك شبانه روز، آنان را معطّل كرد . سپس به همراه ياران و برادرش جعفر ، به سمت مكّه ره سپار شد و راه فُرع را برگزيد. وليد ، سوارانى را به دنبال او فرستاد ؛ ولى ردّ او را پيدا نكردند و باز گشتند... . امّا حسين بن على عليه السلام ، وليد به خاطر پيگيرى كار پسر زبير ، از او باز ماند و هر گاه به دنبال ايشان مى فرستاد ، مى فرمود: «تا ببينى و ببينيم». آن گاه فرزندان و خاندانش را جمع كرد و شب يكشنبه ، دو شب مانده از ماه رجب سال شصت ، يك شب پس از خروج پسر زبير، حركت كرد و هيچ يك از بستگانش جز محمّد بن حنفيّه در مدينه باقى نماند.

٩٨٣.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : حسين عليه السلام و عبد اللّه بن زبير، همان شب به سمت مكّه ره سپار شدند. مردم ، روز بعد، براى بيعت با يزيد ، حاضر شدند . سراغ حسين عليه السلام و پسر زبير را گرفتند ؛ ولى آنان را نيافتند. مِسوَر بن مَخرَمه گفت: ابا عبد اللّه عليه السلام عجله كرد و اكنون پسر زبير ، نظر او را بر مى گرداند و او را به سوى عراق روانه مى كند تا خودش تنها، مكّه را در اختيار بگيرد .