٨٢٩.تاريخ دمشق ـ به نقل از جُمهان ـ: جبرئيل ، خاكى از خاك هاى سرزمينى را كه حسين عليه السلام در آن كشته شد ، براى پيامبر صلى الله عليه و آله آورد. گفته شد كه نام آن ، كربلاست . پس پيامبر فرمود: كرب [١] و بلا .

٨٣٠.المعجم الكبير ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در خانه ام نشسته بود كه فرمود : «كسى بر من وارد نشود» . من درنگ كردم ، كه حسين عليه السلام وارد شد و صداى گريه پيامبر صلى الله عليه و آله را شنيدم. سرك كشيدم . ديدم حسين عليه السلام در دامان پيامبر صلى الله عليه و آله است و پيامبر صلى الله عليه و آله گريه كنان، دست بر پيشانى خود مى كشد. گفتم: به خدا سوگند، نفهميدم كِى داخل شد! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «جبرئيل با ما در اتاق بود و گفت: او (حسين) را دوست دارى؟ گفتم: از همه دنيا ، او را دوست دارم . جبرئيل گفت: بى ترديد، امّتت او را به زودى در سرزمينى به نام كربلا مى كشند» . سپس جبرئيل از خاك آن جا برگرفت و به پيامبر صلى الله عليه و آله نشان داد و حسين عليه السلام [سال ها بعد] ، هنگامى كه او را براى كشتنْ محاصره كردند، پرسيد: «نام اين سرزمين چيست؟» . گفتند: كربلا. فرمود: «خدا و پيامبرش راست گفتند ؛ سرزمين كَرب و بلا» .

ب ـ سرزمين طَف

٨٣١.المعجم الكبير ـ به نقل از عايشه ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و: جبرئيل به من خبر داد كه پسرم حسين، پس از من در سرزمين طَف ، كشته مى شود و اين خاك را برايم آورد و به من خبر داد كه آرامگاه او ، در آن جاست .

[١] كرب ، به معناى رنج است .