دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٥
داشت و او را براى رسالتش انتخاب كرد ، آن گاه ، او را به سوى خودش بُرد ، در حالى كه او براى بندگانش خيرخواهى كرد و هر چه را كه به او فرستاده بود ، ابلاغ نمود ؛ و ما دودمان و نزديكان و وارثان او و شايسته ترين ها نسبت به او و به جايگاهش در ميان مردميم . مردم ، به ما بر سرِ اين ، زور گفتند . ما هم رضايت داديم و از تفرقه ، ناخشنود بوديم و آسايش را براى مردم ، دوست داشتيم ، در حالى كه مى دانيم كه شايسته تر به اين حقّيم از كسى كه آن را [به ناحق] گرفته است . آنان ، نيكى كردند و اصلاحگرى نمودند و شايسته حق بودند . خدا ، رحمتشان كند و ما و آنان را بيامرزد ! اين نامه را برايتان فرستادم و شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش دعوت مى كنم كه همانا سنّت را ميراندند و بدعت را احيا كردند . سخنم را بشنويد و از فرمانم ، اطاعت كنيد ، كه اگر چنين كنيد ، به راه درست ، راه نمايى تان مى كنم . سلام و رحمت خدا بر شما باد! همچنين ، ايشان در پاسخ نامه اى به مردم كوفه نوشت: فَلَعَمرى مَا الإِمامُ إلَا العامِلُ بِالكِتابِ ، وَ الآخِذُ بِالقِسطِ ، وَالدّائِنُ بِالحَقِّ ، وَ الحابِسُ نَفسَهُ عَلى ذاتِ اللّه ِ . [١] به جانم سوگند ، امام، جز عمل كننده به قرآن ، بر پا دارنده عدالت ، جانبدار حق و نگه دارنده جانش به خاطر خدا نيست . امير مؤمنان على عليه السلام نيز در سخنانى كه پس از رسيدن به خلافت ، ايراد كرد ، فرموده است : اللّهُمَّ إنَّكَ تَعلَمُ أنَّهُ لَم يَكُن ما كانَ مِنّا تَنافُساً فى سُلطانٍ ، ولَا الْتِماساً مِن فُضولِ الحُطامِ ، وَ لكِن لِنُرِىَ المَعالِمَ مِن دينِكَ ، وَ نُظهِرَ الإِصلاحَ فى بِلادِكَ ، وَ يَأمَنَ المَظلومونَ مِن عِبادِكَ ، وَ يُعمَلَ بِفَرائِضِكَ وَ سُنَنِكَ وَ أحكامِكَ . فَإِن لَم
[١] ر . ك : ص ٤٠٠ ح ٩٦٣ .[٢] ر . ك : ص ٣٩٠ ح ٩٥٦ .[٣] مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : ج ١ ص ١٨٤ . نيز ، ر . ك: همين دانش نامه : ص ٣٩١ (رخدادهاى ميان امام عليه السلام و وليد براى بيعت گرفتن).[٤] ر. ك: ص ٤٣٤ ح ٩٧٩.[٥] ر. ك: ج ٤ ص ٤٠ ح ١٠٢٣ .[٦] ر. ك: ج ٤ ص ٣٢ ح ١٠١٦ .[٧] تحف العقول : ص ٢٣٩ .[٨] ر. ك: ج ٥ ص ٢٢٢ ح ١٤٧٩ .[٩] ر. ك: ج ٥ ص ٢٥٠ ح ١٤٩٠ .[١٠] الإرشاد : ج ٢ ص ٩٨ . نيز ، ر. ك: همين دانش نامه : ج ٦ ص ٩٤ (بخش هشتم / فصل دوم / احتجاج هاى امام عليه السلام بر سپاه كوفه).[١١] ر. ك: ج ٦ ص ١١٢ ح ١٦٢٨ .[١٢] از جمله، وظايف و اختيارات امام و شروط و لوازم مَنصب امامت.