٩٧٦.الملهوف ـ به نقل از محمّد بن عمر ـ: از پدرم عمر بن على بن ابى طالب ، شنيدم كه براى خويشانم (خاندان عقيل) چنين تعريف مى كرد: وقتى برادرم حسين عليه السلام از بيعت با يزيد در مدينه سر باز زد، نزد او رفتم و او را تنها يافتم . به وى گفتم : جانم فدايت، اى ابا عبد اللّه ! برادرت حسن ، از پدرش برايم نقل كرد كه ... ديگر گريه امانم نداد و هِق هقِ گريه ام بلند شد . او مرا در آغوش گرفت و فرمود: «برادرم گفت كه من كشته مى شوم؟» . گفتم: از اين بگذر ، اى پسر پيامبر خدا [كه من توان گفتنش را ندارم] ! فرمود: «تو را به جان پدرت سوگند ، آيا از كشته شدن من خبر داد؟» . گفتم: بله . پس چرا بيعت نمى كنى؟ فرمود: «پدرم به من خبر داد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به وى از كشته شدن خودش و من خبر داده است و خبر داده كه قبر من ، نزديك قبر وى خواهد بود. تو مى پندارى چيزى را مى دانى كه من نمى دانم ؟ به راستى كه هيچ گاه خودم را خوار نخواهم ساخت و به راستى كه فاطمه پدرش را در حالى ملاقات مى كند كه از رفتار امّتش با فرزندانش شاكى است و كسى كه فاطمه را از ناحيه فرزندانش آزار دهد ، هرگز وارد بهشت نمى شود» .

[١] عمر بن على بن ابى طالب ـ كه كنيه اش ابو حفص است ـ ، آخرين پسر امام على عليه السلام است . مادرش صهباى ثعلبى يا تغلبى است و كنيه صهبا امّ حبيب است. عمر به همراه برادرش حسين عليه السلام به كوفه نرفت . در كتاب الفتوح و مقتل خوارزمى آمده كه در كربلا حضور داشت و به شهادت رسيد ؛ ولى اخبار درست ، بر خلاف آن دلالت دارند ؛ زيرا بيشتر شرح حال نويسان گفته اند كه وى در كربلا حضور نداشته و كسانى كه نام شهداى كربلا را به دست آورده اند (از شيعه و اهل سنّت) ، نام او را ثبت نكرده اند . علاوه بر آن ، گزارش شده كه وقتى خبر شهادت امام حسين عليه السلام به وى رسيد ، لباس هاى رنگى اش را پوشيد و بر درِ خانه اش نشست و گفت: من ، جوانى دورانديشم . اگر با آنان مى رفتم ، بايد در نبرد ، شركت مى كردم و كشته مى شدم. وى در ينبع در هفتاد و هفت يا هفتاد و پنج سالگى در گذشت .