٧٩٥.فتح البارى ـ به نقل از محمّد بن سعيد بن رمّانه ـ: معاويه هنگام احتضارش ، به يزيد گفت : سرزمين ها را به زير پايت در آورده ام و مردم را برايت آماده ساخته ام . از حجازيان بر تو نمى ترسم و اگر به آنان شك بُردى ، مسلم بن عقبه را به سوى آنان بفرست ، كه من او را آزموده ام و خيرخواهى اش را شناخته ام . هنگامى كه مخالفت حجازيان آغاز شد ، يزيد مسلم را فرا خواند و او را به سوى آنان ، روانه كرد و سه روز ، آن جا (مكّه و مدينه) را برايش مباح كرد . آن گاه ، مسلم آنان را به بيعت با يزيد فرا خواند .

٧٩٦.تاريخ دمشق : _ بنقل از مردي از آل زياد _ هنگامى كه معاويه دچار لَقْوه [١] شد و گريست ، مروان بن حكم به او گفت : اى امير مؤمنان ! چرا مى گِريى؟ گفت : اى مروان ! سنّم زياد شده و استخوانم نازك گشته و حكومتم در بهترين وضعيّت (فرمان روايى مطلق) است ؛ امّا مى ترسم كه اين ، كيفر خدا باشد و اگر آرزوهايم براى [جانشين كردن] يزيد نبود ، راهم را خوب ديده بودم .

[١] لَقْوه : بيمارى اى تأثيرگذار در چهره است كه فك و دهان را كج مى كند .