آية اللّه رضا استادى مى نويسد : ما نمى گوييم امام عليه السلام به قصد كشته شدن رفت ؛ بلكه مى گوييم با علمِ به اين كه كشته مى شود ، رفت ؛ امّا على الظاهر ، طبق دعوت اهل كوفه براى تشكيلِ حكومت رفت . [١] همچنين مى نويسد: تكليف امام ، اجابتِ دعوت مردم كوفه براى تشكيل حكومت بوده. امام عليه السلام مى دانسته است كه اين خواسته ، به انجام نمى رسد . [٢] و نيز آورده است : اجابتِ دعوت كوفيان و طرح تشكيل حكومت نيز با علمِ به شهادت ، منافات ندارد و ما معتقديم كه حضرت ، از ابتدا، سرانجامِ كار را مى دانست. [٣]

د ـ جنبه ظاهرى و باطنى

برخى براى حلّ ناسازگارى آگاهى غيبى امام عليه السلام به شهادت ، و سخنان امام عليه السلام مبنى بر تشكيل حكومت و اصلاح امّت ، از تعبير «ظاهر» و «باطن» ، استفاده كرده اند . نويسندگان كتاب پاسداران وحى ، در توجيه اين نظريه نوشته اند: امام حسين عليه السلام ، در ظاهر، نه در واقع، دعوت مردم كوفه را براى تشكيل حكومت پذيرفت و در ظاهر ، براى تشكيل حكومتْ حركت كرد ؛ ولى در واقع ، چنين قصدى نداشت ؛ چون مى دانست قبل از رسيدن به كوفه ، در كربلا شهيد مى شود و از اين رو ، به قصدِ شهيد شدن در كربلا ، حركت كرد . پس كار امام عليه السلام ، ظاهرش با

[١] سرگذشت كتاب شهيد جاويد : ص ٣٣٩ .[٢] سرگذشت كتاب شهيد جاويد : ص ٤٧٤ ـ ٤٧٥ (پانوشت) .[٣] سرگذشت كتاب شهيد جاويد: ص ٤٩٨.