٩٣٤.تاريخ اليعقوبى : يزيد بن معاويه ـ كه مادرش ميسون دختر بَحْدَل كلبى بود ـ در آغاز ماه رجب سال شصت هجرى ... ، در حالى به حكومت رسيد كه بيرون از دمشق بود . چون به دمشق آمد ، نامه اى براى وليد بن عتبة بن ابى سفيان، فرماندار مدينه ، نوشت: «هر گاه نامه ام به دست تو رسيد ، حسين بن على و عبد اللّه بن زبير را فرا بخوان و برايم از آنها بيعت بگير و اگر سر باز زدند ، گردنشان را بزن و سرشان را برايم بفرست . از مردمان ديگر هم برايم بيعت بگير و هر كه امتناع كرد ، همان حكم را در باره اش اجرا كن. تمام».

٩٣٥.الملهوف : چون معاويه در رجب سال شصت هجرى در گذشت ، يزيد بن معاويه براى وليد بن عتبه ـ كه فرماندار مدينه بود ـ نامه نوشت و [در آن نامه] به وى دستور داد كه از مردم مدينه بويژه حسين بن على براى وى بيعت بگيرد و به وى دستور داد كه : اگر حسين بن على از بيعت كردن سر باز زد، گردنش را بزن و سرش را نزد من بفرست.

٩٣٦.المناقب ، ابن شهرآشوب : چون معاويه در گذشت، يزيد براى وليد بن عُتبه ، [فرماندار ]در مدينه ، نامه نوشت كه از اين چهار نفر [١] برايش بيعت بگيرد و از هيچ سختگيرى اى فروگذار نكند و [در آن نامه نوشت : ]هر يك از آنان از بيعت امتناع كرد ، گردنش را بزن و سرش را برايم بفرست.

[١] منظور از چهار نفر : حسين بن على عليه السلام ، عبد اللّه بن عمر ، عبد اللّه بن زبير و عبد الرحمان بن ابى بكر است .