همانا با كشته شدن حسين ، حرارتى در دل مؤمنان ايجاد مى شود كه هرگز ، سرد نمى گردد . در روايت ديگرى ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است : إنَّ لِلحُسَينِ فى بَواطِنِ المُؤمِنينَ مَعرِفَةً مَكتومَةً . [١] در نهاد مؤمنان ، شناختى پنهان از حسين ، وجود دارد . همچنين ، فرموده است : يا حُسينُ ! اُخرُج ، فَإنَّ اللّه َ قَد شاءَ أن يَراكَ قَتيلاً! [٢] اى حسين ! برو كه خداوند ، خواسته است كه تو را كُشته ببيند . در زيارت امام حسين عليه السلام نيز چنين مى خوانيم : وَ بَذَلَ مُهجَتَهُ فيكَ لِيَستَنقِذَ عِبادَكَ مِنَ الجَهالَةِ وَ حَيرةِ الضَّلالَةِ . [٣] و خون قلبش را بخشيد تا بندگانت را از نادانى و سرگردانى گم راهى ، نجات دهد . با اين نگاه ، مى توان راز و رمز احكام ويژه اى را كه در مجموعه تعاليم شيعه ، در باره حادثه عاشورا و امام حسين عليه السلام وارد شده ، فهميد و تحليل كرد ، كه عبارت اند از : ١. حِلّيتِ خوردن تربت امام حسين عليه السلام براى استشفا؛ [٤] ٢. استحباب سجده بر تربت امام حسين عليه السلام ؛ [٥]

[١] الخرائج و الجرائح : ج ٢ ص ٨٤٢ ح ٦٠ ، بحار الأنوار : ج ٤٣ ص ٢٧٢ ح ٣٩ .[٢] الملهوف : ص ١٢٨.[٣] تهذيب الأحكام : ج ٦ ص ١١٣ ح ٢٠١ ، المزار الكبير : ص ٥١٤ ح ١٠ ، الإقبال : ج ٣ ص ١٠٢ ، المصباح ، كفعمى : ص ٦٤٩ ، بحار الأنوار : ج ١٠١ ص ٣٣١ ح ٢ .[٤] وسائل الشيعة : ج ١٠ ص ٤٠٨ (ب ٧٠) و ص ٤١٤ (ب ٧٢) و ص ٤١٦ (ب ٧٣) .[٥] ر . ك : وسائل الشيعة : ج ٣ ص ٦٠٨ ح ٦٨١٠ .