دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٥
٨٨٣.البداية و النهاية ـ به نقل از محمّد بن سعد و غير او ، از طريق هاى م: على عليه السلام در حركت به صفّين ، از كربلا و از كنار درختان حنظل گذشت. از نام آن جا پرسيد . گفتند : كربلا . فرمود: «كرب (رنج) و بلا!» و فرود آمد و نزد درختى در آن جا نماز خواند . سپس فرمود: «اين جا شهيدانى كشته مى شوند كه بهترينِ شهيدان بجز صحابه [١] هستند . [آنان] بدون حساب به بهشت در مى آيند» و به جايى در آن جا اشاره كرد. آن جا را نشانه گذارى كردند و حسين عليه السلام در همان جا كشته شد .
ز ـ خون ها در آن جا ريخته مى شود
٨٨٤.المطالب العالية : ابو يحيى ، از مردى از قبيله بنى ضَبّه نقل مى كند : هنگامى كه على عليه السلام به كربلا فرود آمد ، حاضر بودم . رفت تا در نقطه اى ايستاد و با دستش اشاره كرد و فرمود: «جايگاه مركب هايشان ، جلوى آن و جاى اسباب سفرشان ، در سمت چپ آن است» و با دستش به زمين زد و يك مشت خاك از زمين برداشت و آن را بوييد و در همان حالى كه خميده بود ، فرمود: «خوشا به حال خون هايى كه در آن، ريخته مى شود!» . سپس حسين عليه السلام آمد و در كربلا بار افكند. من ميان گروهى كه ابن زياد به سوى حسين عليه السلام فرستاده بود، بودم . هنگامى كه وارد شدم، گويى جايگاه على عليه السلام و اشاره كردن با دستش را ديدم . پس اسبم را چرخاندم و به سوى حسين بن على عليه السلام باز گشتم و بر او سلام دادم و به او گفتم: پدرت، داناترينِ مردم بود و من در فلان زمان، نزد او حضور داشتم و او چنين و چنان گفت و بى ترديد و به خدا سوگند ، تو اكنون كشته مى شوى . حسين عليه السلام فرمود: «تو مى خواهى چه كنى؟ آيا به ما مى پيوندى ، يا به خانواده ات ملحق مى شوى؟» . گفتم: به خدا سوگند، من بدهكار و عيالوارم و گمان نمى كنم كه جز به خانواده ام ملحق شوم. حسين عليه السلام با اشاره به مالى كه جلويش بود ، فرمود: «اكنون كه به ما نمى پيوندى ، به مقدار نيازت از اين مال بردار، پيش از آن كه [مرا بكشند و ] بر تو حرام شود . سپس بشتاب كه به خدا سوگند، هيچ كس نيست كه صداى دعوت [و كمك خواهىِ] مرا بشنود و درخشش شمشيرها را ببيند و به يارى مان نيايد، جز آن كه بر زبان محمّد صلى الله عليه و آله نفرين شده است» . گفتم: به خدا سوگند، امروز ، هر دو كار را جمع نمى كنم: مالت را بگيرم و تو را وا گذارم! ابو يحيى مى گويد: آن مرد ، باز گشت و او را ترك كرد .
[١] ظاهرا عبارت «بجز صحابه» از اضافات نويسنده كتاب است ؛ زيرا در هيچ يك از منابع پيشين ، اين عبارت وجود ندارد .