٨٦٣.الأمالى ، شجرى ـ به سندش ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: فرزندم حسين ، در پشت كوفه كشته مى شود . واى بر قاتلش و واگذارنده اش و رها كننده يارى اش!

٨٦٤.كامل الزيارات ـ به نقل از عمر بن هُبَيره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه حسن و حسين عليهماالسلام در دامان اويند و گاه ، اين و گاه ، آن را مى بوسد و به حسين عليه السلام مى گويد: «واى بر كسى كه تو را مى كشد!» .

٨٦٥.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به سندش ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: قاتل حسين بن على ، در تابوتى از آتش است و نيمى از عذاب دنيائيان را دارد و دست و پايش را با زنجيرهاى آتشين مى بندند و در آتش ، سرنگونش مى كنند تا به قعر دوزخ برسد و بويى دارد كه دوزخيان از گند آن ، به خدايشان پناه مى برند و او در آن جا جاودان و چشنده عذاب دردناك است ، همراه همه كسانى كه به كشتن او (حسين عليه السلام ) كمك و تحريك كرده اند . هر گاه پوستشان مى سوزد، خداوند ، پوست ديگرى به جايش مى رويانَد تا دوباره عذاب دردناك را بچشند و حتّى لحظه اى عذاب از آنان برداشته نمى شود و آب جوشان دوزخ به آنها نوشانده مى شود . پس واى بر آنان از عذاب خداى متعال در دوزخ!